تولد

باغ گل​ها

قرار نیست ریشه زدن و شکوفا شدن مختص گیاهان باشد. من خودم را سراغ دارم وقتی باغبانی از سر مهر با دانشش سیرابم کرد؛ من با چشم دل دیدم چطور قلبم در خاکی از جنس آگاهتر شدن ریشه زد. من جوانه زدن مغزم را دیدم و از رویش شکوفه‌هایم به خود بالیدم. حالا می‌دانم من هم می‌توانم با میوه‌ای از جنس انسان‌تر شدن، شیرینی میوه‌ای رسیده را برایت تداعی کنم باغبان.

نشمیل نوازی از بوکان

آخ که اگه این خپل هم بذرها و دونه‌های مخش جوونه می‌زد، ریشه می‌کرد، گل می‌داد... هی نمی‌رفت یه جا واسته بگه: «قاااانوووون شونصد و چندم: هییییچ خرگوووشییی حق ندااااره گوشااااش بالاتر از خودش بااااشه...»! ...چییییی میییی‌شد! حیف... جای نسیم و شبنم خالیه!

تصمیم خاله خرسه

مهربانم، هیچ‌گاه به جای دیگران، حتی آنها که مطمئنی روی حرفت حرفی نمی‌آورند تصمیم نگیر؛ حتی اگر در تصمیم‌گیری‌هایت تمام توجهت به آنها باشد. اجازه بده آنها هم فرصت فکر و تصمیم داشته باشند.

بگذار باور کنند احساس آنها را دیده و شنیده‌ای وگرنه هیچ بعید نیست قدمهای برداشته‌ات را خودخواهی تلقی کننـــد و به آسانی محبتی را به نفرت تبدیل کنی.

نسیم صبح از دورود لرستان

به‌به... انگار نسیم صبحه که از لرستان می‌وزه! آفرین بر تو... درود بر تو...!

ببیییین... من نمی‌گم‌هاااا... کبری هم که زیر درخت واستاده و داره به کتاب خیس و بارون‌خورده‌ش نگاه می‌کنه، تحت تأثیر قرار گرفته و به جای تصمیم هی داره می‌گه: هوووومممم... به‌به... چه‌چه... آفرین! درود بر تو... آره واقعاً... دیگه باس رفتار خاله خرسه‌مون رو بذاریم کنار.