حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
محسن رجبپور، مدیر برنامههای گروه و همچنین مدیرعامل موسسه ترانه شرقی روی صحنه رفت و او هم اگرچه خبر انحلال را شایعه دانست، ولی بعد از آن گفت که این گروه موسیقی تا مدتی در فعالیتهایش وقفه ایجاد میشود و دلیل آن را هم سفر علی پهلوان خواننده گروه و از اعضای موسس و اصلی آن به استرالیا عنوان کرد، خود پهلوان هم پیش از این در گفتوگویی از گرفتن اقامت استرالیا سخن گفته بود.
این اجرا و این خبر بهانهای شد تا بار دیگر چند نکته را با هم مرور کنیم، بسیاری هنوز به خاطر دارند که گروه موسیقی آریان رکورددار فروش آلبومهای موسیقی پاپ با دو میلیون و 700 هزار نسخه است و حتی در سال 1387 با کریس دی برگ، خواننده مشهور ایرلندی اجرای مشترک داشت.
پرسش اینجاست که چرا یک گروه موسیقی که کاملا در چارچوب قوانین کشور فعالیت میکند و محبوبیت عمومی هم دارد، بهجز تهران و کیش نمیتواند اجرایی داشته باشد؟! چرا برای انتشار آلبومهای تازهاش به مشکلاتی بر میخورد و در نهایت مجبور میشود بر خلاف میل باطنی دو قطعه از کارهای جدید را روی اینترنت قرار دهد؟
به نظر شما کوچ یک خواننده یا گروه موسیقی و مهاجرت آنها به کشوری دیگر مخاطبان آنها را کاهش میدهد یا باعث میشود بیشترمورد توجه قرار گیرد؟ با مرور برخی سیاستگذاریها و تصمیمگیریها سلیقهای در حوزه مدیریت فرهنگی در سالهای اخیر، پاسخدادن به این پرسشها و برآورد نتیجه و هزینههای فرهنگی که در پی داشته است، کار چندان دشواری نیست!
سیناعلیمحمدی / دبیر گروه فرهنگ و هنر
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....