وقتی محدودیت حرکتی، ناتوانی ایجاد می‌کند

سندرم GBS بیماری‌ای است که موجب می‌شود سیستم ایمنی بدن عصب‌ها را هدف قرار دهد. ضعف و بی‌حسی انگشتان دست و پا از اولین علائم و نشانه‌های بیماری است، اما با گذشت زمان تشدید شده و موجب ایجاد اختلال در عملکرد اعضا و اندام‌های بدن می‌شود. در مواردی که بیماری شدید باشد لازم است فرد بستری شده و تحت درمان قرار گیرد. علت ابتلا به این بیماری ناشناخته است، اما اغلب پس از ابتلا به یک بیماری عفونی مانند عفونت‌های تنفسی یا آنفلوآنزا فرد به این بیماری مبتلا می‌شود. راهکار درمانی برای این بیماری وجود ندارد، اما تجویز برخی داروها می‌تواند موجب کاهش علائم و دوره بیماری شود. بیشتر بیماران مبتلا به سندرم GBS پس از گذشت دوره بیماری بهبود پیدا می‌کنند، اما ممکن است مجبور باشند مدت زمانی طولانی با علائمی مانند خستگی، ضعف و بی‌حسی دست و پنجه نرم کنند. علاوه بر ضعف و بی‌حسی گاهی عصب‌ها و ماهیچه‌ها در افراد مبتلا به این بیماری، فلج شده و برای فرد محدودیت حرکتی ایجاد می‌کند. روند درمان این بیماری بسیار کند است و اغلب یک سال یا حتی بیشتر به طول خواهد انجامید. 20 تا 30 درصد بیماران نیز بهبودی نسبی خواهند داشت. پزشکان برای کاهش دردهای عصبی، مسکن تجویز می‌کنند. ناتوانی حرکتی در این افراد می‌تواند زمینه‌ساز ابتلا به بیماری‌های قلبی و لخته‌شدن خون در مسیر عروق باشد. در 10 درصد موارد نیز احتمال بازگشت مجدد بیماری پس از بهبودی وجود دارد. گرچه اغلب بیماران مبتلا به سندرم GBS بهبودی از دست رفته خویش را باز خواهند یافت، اما تشخیص این بیماری به این معنی است که بیمار مدت زمانی طولانی با ناتوانی حرکتی مواجه می‌شود و بنابراین فرد مجبور است در این مدت با همکاری فرد دیگری امور روزمره‌اش را انجام دهد.

دکتر نیلوفر توکلی