شست ‌و شوی حرم با اشک چشم

تقریبا همه کارهای سخت حرم را من انجام می‌دهم. شست‌وشوی گنبدهای حرم، گلدسته‌ها و... و بنایی، قبرکنی، قبرسازی و... .

من از 20 سالگی به عنوان بنا، کارم را در حرم شروع کردم. از همان اول هم رفتم سراغ کارهای خیلی سخت. مثل کندن قبر، حفاری‌های سخت زیر حرم که معمولا کسی حاضر به انجام آنها نیست یا مسوولان اعتماد ندارند که کسی جز من آنها را انجام دهد، یا کار‌کردن در فضای باز و زیر آفتاب داغ و سوزان که باز هم کمتر کسی حاضر به انجام آن است.

از حدود 20 سال پیش و بعد از فوت دو نفری که این کار را انجام می‌دادند، به من گفتند تو برای این کار مناسبی، چون هم از همه لاغرتری و هم آدم نترسی هستی. من هم چون برای امام‌ رضا(ع) بود، قبول کردم.

از 40 پله چوبی محوطه داخل گنبد بالا می‌روم و وقتی رسیدم روی گنبد، از طنابی که برایم به میله نوک گنبد وصل کرده‌اند، آویزان می‌شوم و از همان نوک گنبد شروع می‌کنم و با چتکه پلاستیکی و آب و پودر رختشویی شروع به شستن می‌کنم. بعد هم با همان طناب کم‌کم پایین می‌آیم یا دور گنبد دور می‌زنم تا بتوانم همه جای آن را تمیز کنم.

تنها هستم، یعنی تا چند سال پیش یک کارگر هم داشتم که کمکم می‌کرد و شیلنگ آب را برایم می‌گرفت، اما بازنشسته شد و از همان زمان تنهایی بالا می‌روم و این کار را انجام می‌دهم. آخر هیچ‌کس حاضر نیست بیاید آن بالا این کار را انجام دهد یا به من کمک کند. یا می‌ترسند یا می‌گویند که سرمان گیج می‌رود و چشم‌مان سیاهی می‌رود. اما من دیگر عادت کردم، نمی‌ترسم، امام رضا(ع) هم عنایت و کمک می‌کند.

دو سه بار و معمولا هر بار هم دو سه روز طول می‌کشد.

برای شستن و تمیز‌کردن آنها حتما باید داربست باشد، چون حدود 60 متری ارتفاع دارد و با طناب نمی‌شود این کار را کرد. البته اگر به خودم باشد حاضرم از همان گلدسته‌ها هم تا نوک آنها بالا بروم و تمیزشان کنم، اما برای تمیز‌کردن گلدسته‌ها حتما باید یک نفر همراه من بیاید و او بدون داربست نمی‌تواند این کار را کند.

گنبد را همین امروز شستم و همین الان از آن بالا آمدم پایین (روز گذشته، ساعت9 صبح) اما گلدسته‌ها را آخرین بار 9 سال پیش تمیز کردم، چون باید داربست بزنند تا من بروم بالای گلدسته ، اما اگر همین الان و بدون داربست هم بگویند،‌ تمیز کن، به خاطر امام رضا(ع) می‌روم.

تاکنون اتفاقی برایم نیفتاده است، امام رضا(ع) خودش مرا حفظ می‌کند. من هم هر کاری بتوانم برای آقا انجام می‌دهم.

نه، حقوق من هم مثل بقیه خادمان امام رضاست. همه این کارهای سخت به عشق امام رضا(ع) راحت می‌شود، من با عشق گنبد را می‌شویم و از شوق گریه می‌کنم.

چند سال پیش بازنشسته شدم، اما آمدن دنبالم و گفتند باید برگردی سرکار. هیچ کس نمی‌تواند کار تو را انجام دهد. تو امین ما هستی و ما فقط به تو اعتماد داریم.

بله، هرچه خواسته‌ام به من داده است. من هم هیچ‌وقت از هیچ‌کس غیر از امام رضا(ع) چیزی نخواسته و نمی‌خواهم. آقا عنایت خاصی به من و خانواده‌ام دارد. سلامت خودم و خانواده‌ام راهمیشه مدیون امام رضا(ع) هستم، ضمن این‌که هیچ غم و غصه و گرفتاری در زندگی ندارم.

همین کار‌کردن من توی این سن و شرایط سخت خودش معجزه است؛ صبح تا غروب زیر آفتاب داغ کارکردن. هرکس دیگری باشد یک هفته نشده خون دماغ می‌شود و می‌میرد، اما من 10 سال یک بار می‌روم دکتر و همیشه صحیح و سالم هستم.

فقط سلامت خودم و خانواده‌ام و مردم و برآورده شدن حاجات دیگران. غیر از این چه می‌خواهم. تنها چیزی که از آدم باقی می‌ماند، نام و یاد نیک است و من سعی کردم با مردم طوری رفتار کنم که همه دوستم داشته باشند و کسی را ناراحت نکنم.

فاطمه مرادزاده - گروه ایران