دستاورد بسکتبال از کاپ آسیا

این تغییرات در راستای جوانگرایی صورت گرفت، اما به اعتقاد من در این میان باید نکاتی را مدنظر قرار داد. جوانان مستعد که مرتب تمرین می‌کنند و ابعاد جسمانی مناسبی دارند، اهداف بسکتبال ما را در آینده تامین می‌کنند. این جوانان یا در قالب تیم ب یا به شکلی که تیم چین در کاپ آسیا عمل کرد، می‌توانند در بلندمدت جایگزین نفرات تیم ملی شوند. چینی‌ها بسیار هوشمندانه تیم جوانی را به کاپ آسیا فرستادند تا نشان دهند برای بازی‌های سال‌های بعد دورخیز کرده‌اند. بسکتبال ایران در سنین بالای 18 سال هم بازیکنانی مستعد دارد که در دوره‌های قبل آنها را به تیم ملی آوردیم، اما اکنون در حال عبور از آنها هستیم که این کار باید با استدلال و دلایل قانع‌کننده‌ای انجام شود.

نکته دیگر در بازی ایران تفکرات مهمد بچیروویچ، سرمربی تیم ملی است. در ابتدا او تفکراتش را بر پایه کار مربیان خارجی قبلی تیم ملی بنا کرد، اما امروز به نقطه‌ای رسید که طرح‌های تازه‌ای را به کارهای مربیان قبلی افزوده است.

او از بن بست تاکتیکی محض مربیانی مانند ترومن و ماتیچ خودش را رها کرد و به سوی خلاقیت بازیکنان باتجربه ایران رفت تا بازی خردمندانه را جایگزین بازی سیستماتیک محض کند. بچیروویچ با این تغییرات نشان داد هر روز بر شناخت و تجربه‌اش در بسکتبال ایران اضافه می‌کند. این نوع بازی را بیشتر از سوی مربیان مطرح اروپایی شاهد هستیم یا در لیگ NBA بسیاری می‌پرسند بازیکنان این لیگ تاکتیکی عمل نمی‌کنند، اما باید دانست که تاکتیک در این سطح از بسکتبال در بازی کلان تعریف می‌شود. در بازی‌های ایران شاهد بودیم که بازیکنانی مانند صمد نیکخواه بهرامی و حامد آفاق در چه لحظاتی به عنوان گردانندگان بزرگ در حملات کوتاه کار می‌کردند.

بچیروویچ آنها را برای این لحظات آماده کرده بود تا از نظر ذهنی آمادگی بالایی داشته باشند و خودشان را درگیر حاشیه‌های بازی نکنند. در مجموع کار بازیکنان ایران در این دوره قابل قبول بود و معتقدم اگر به دنبال ساختن بازیکنانی مانند کاردوست هستیم، باید بیشتر روی تفکرات دفاعی او کار کنیم. کاپ آسیا یک بار دیگر به ما نشان داد که می‌توانیم از بسکتبال آسیا خودمان را جدا کنیم و در ردیف تیم‌های باثبات جهانی قرار بگیریم.