مدال المپیک قیمت ندارد

کسب موفقیت​های بی سابقه ورزشی در المپیک لندن در حالی صورت گرفت که از چند المپیک قبل به این طرف پاداش​های مدون و از پیش تعیین شده ای به مدال آوران المپیک تعلق می گیرد، در این المپیک نیز به رسم مالوف اما زودهنگام تر از همیشه به ترتیب با اهدای 200، 150 و 100 سکه بهار آزادی از دارندگان مدال​های طلا، نقره و برنز المپیک لندن تقدیر شد، پاداشی که البته موافقان و مخالفانی داشت،​ در این گزارش همراه اهالی خانواده ورزش شدیم، کسانی که هر یک به نوعی با این مقوله در ارتباط بوده‌اند، جمع‌بندی را به عهده خودتان می‌گذاریم.

غلامحسین ذوالقدر، دبیر فدراسیون تکواندو در گفت‌وگو با «جام‌جم» با بیان این مطلب که پاداش‌های میدانی مثل المپیک نباید موقت و مقطعی باشد، تصریح می‌کند: باید این حقیقت را بپذیریم که بعضی ورزشکاران افتخار‌آفرین ما نه‌تنها در این دوره که در دوره‌های گذشته نیز از داشتن شغلی برای تامین معیشت خود محروم هستند، این واقعیت جامعه ورزش است که در کنار زندگی حرفه‌ای ورزشی قهرمانان به دغدغه اصلی آنها تبدیل شده است.

وی ادامه می‌دهد: تعداد انگشت‌شماری از ورزشکاران هستند که توانستند با موفقیت در ورزش بار زندگی خود را ببندند چون عمر قهرمانی در بسیاری رشته‌ها کوتاه است، یک ورزشکار ممکن است سال‌های سال تلاش و تمرین کند تا با سختی یک بار به عضویت تیم ملی درآمـده و به یک مدال باارزش برسد، بنابراین من نمی‌گویم که این پاداش‌ها کم بوده است، اما با توجه به تورم اقتصادی می‌توانست بهتر از اینها باشد.

ذوالقدر در مقایسه این پاداش با پاداشی که کشورهای دیگر به ورزشکارانشان پرداخت کردند، می‌گوید: فکر می‌کنم مبلغی که ورزشکاران ما گرفتند، بین پنج کشور اول دنیا نیست، ‌اما بین ده کشور نخست هستیم. ما باید در این زمینه امکانات خودمان و زحمت مداومی را که ملی‌پوشان باید متحمل شوند نیز در نظر بگیریم، ضمن این که اگر قرار است از بودجه دولت صرف ورزش شود به طور عادلانه‌تری بین ورزشکاران همه رشته‌ها تقسیم شود تا از این بابت کسی گله‌مند نباشد و همه با انگیزه به کارشان ادامه دهند.

کیانوش رستمی، دارنده مدال برنز وزنه‌برداری کشورمان می‌گوید: برای گرفتن هدیه از هر نوعی باید تشکر کنیم، بحث ما کلی است، پیش از المپیک هم گفتم خیلی از قهرمانان ما اسپانسر ندارند و برای تامین آینده خود و خانواده‌شان به همین تقدیرها دلخوش هستند.

امروز قهرمان المپیک برای این که بتواند خانه‌ای در تهران بخرد، باید برای گرفتن چند مدال در المپیک در دوره‌های مختلف برنامه‌ریزی کند!

محمود مشحون، رئیس فدراسیون بسکتبال معتقد است قهرمان المپیک قیمت ندارد و باید از منظر دیگری این موضوع را نگاه کرد.‌ وی در گفت‌وگو با خبرنگار «جام‌جم» این موضوع را این گونه توضیح می‌دهد، من از منظر دیگری این موضوع را می‌بینم، من یک سوال می‌پرسم، ما برای کسب مدال طلا و به دست آوردن این موفقیت‌ها چقدر تلاش کردیم، چقدر هزینه کردیم و چه سختی‌هایی متحمل شدیم و حالا که به این هدف رسیدیم برای مدال‌آوران المپیک چه ارزشی قائل شدیم؟ پاسخ دادن به این پرسش‌ها همه چیز را روشن می‌کند، اگر متوجه ارزشمندی موضوع باشیم خیلی مسائل روشن می‌شود، مثل این می‌ماند که شما برای ساختن یک ساختمان از بهترین مصالح استفاده کنید و برای تعیین قیمت آن غیرکارشناسی عمل کنید.

مشحون در ادامه می‌افزاید: به نظر من قهرمانی در المپیک قیمت ندارد، مگر ما چند ورزشکار المپیکی داریم که مدال می‌گیرند، اصلا هر چند سال یک بار چند ورزشکار در این شرایط قرار می‌گیرند، در این دوره 12 نفر بیشتر نتوانستند روی سکو بروند؛ اگر از همه آنها با 200 سکه هم تقدیر می‌شد و تازه ارزش هر سکه هم یک میلیون تومان بود جمع مبلغ پاداش‌ها 2 میلیارد و 400 میلیون تومان می‌شد،‌ درست است که نفس عمل تقدیر و تشویق مهم است؛ اما حالا که کار را انجام می‌دهیم، چرا خوب و بهتر عمل نکنیم، اگر به عنوان مثال 10 میلیارد هم صرف این کار کنیم جز تقدیر و ترغیب ورزشکاران به موفقیت بیشتر اتفاق دیگری می‌افتد؟

ذوالقدر، دبیر فدراسیون تکواندو با انتقاد از میزان پاداش مربیان تیم ملی به آنها حق می‌دهد که معترض باشند. او به «جام‌جم» می‌گوید مربیان سازندگان اصلی هستند، شاید در توجیه پاداش کم مربیان المپیکی گفته شود که آنها از این طریق حقوق می‌گیرند و مستحق پاداش زیاد نیستند، اما همان‌طور که می‌دانید بسیاری از مربیان، مربیگری، حرفه اصلی‌شان نیست و شغل دیگری دارند. به نظر می‌رسد وعده‌ای که قرار بود براساس آن 50 درصد مبلغ جوایز ورزشکاران به مربیان نیز به عنوان پاداش داده شود، عملی نشده و همین نارضایتی‌هایی را به دنبال داشته است، معتقدم مربیان سهم بسزایی در موفقیت برخی رشته‌های انفرادی ایفا می‌کنند و انتظار دارند که مورد توجه قرار بگیرند.

رئیس فدراسیون بسکتبال مقایسه پاداش المپیکی‌ها با پرداخت‌های فوتبال را اساسا نادرست می‌داند و در این‌باره می‌گوید: هر رشته‌ای ارزش و اهمیت خود را دارد، اگر جمعیت ایران را 75 میلیون نفر فرض کنیم 65 میلیون نفر آن به نوعی به فوتبال علاقه دارند، بنابراین رشته‌ای عالم‌گیر که نه فقط در ایران بلکه در جهان کانون توجه است نباید با این ویژگی که دارد، نادیده گرفته شود و به خاطر موفقیت رشته‌های دیگر و توجه به آنها فوتبال قربانی شود. باید در سایر رشته‌ها هم به تناسب آمادگی که برای موفقیت و مدال‌آوری هست، سرمایه‌گذاری شود.

مهدی مهدوی‌کیا، بازیکن باتجربه پرسپولیسی‌ها هم‌عقیده مشابهی دارد چراکه معتقد است مقایسه درست نیست. وی در این مورد می‌گوید: این حرف‌ها درست نیست، مثلا اگر قرار باشد این‌طور فکر شود انگلیس باید به خاطر موفقیت در دوچرخه‌سواری فوتبال را تعطیل کند، گرفتن مدال المپیک افتخار بزرگی است، به شخصه از این موفقیت خوشحال شدم، اما باب شده تا هر اتفاقی می‌افتد با فوتبال مقایسه شود. در دنیا هم روال همین است فوتبالیست‌ها پول بیشتری می‌گیرند و اگر رسانه‌ها و تلویزیون چیزی از فوتبال ننویسند وپخش نکنند کسی به آنها توجه نمی‌کند، این واقعیت ورزش در همه کشورهاست.

محمدرضا طالقانی، رئیس سابق فدراسیون کشتی گرچه می‌گوید خیلی وقت است تصمیم گرفته راجع به ورزش اظهارنظر نکند، اما وقتی متوجه موضوع می‌شود، می‌گوید مدال المپیک خودش یک افتخار است، هر ورزشکاری باید افتخار کند که با پیراهن ایران به المپیک برود و مدال بگیرد، نباید موضوع را صرفا مادی دید، چراکه هیچ پاداشی نمی‌تواند باارزش‌تر از این باشد.

سارا احمدیان / جام‌جم