نفت تهران به عنوان صدرنشین لیگ برتر حتی یک ملیپوش هم در اردو ندارد، آن هم در شرایطی که مهاجم جوان این تیم، یعقوب کریمی با شش گل زده، دومین گلزن برتر لیگ است. جلال رافخایی هفت گله هم با وجود صدرنشینی در جدول گلزنها جایی در فهرست تیم ملی ندارد. از سپاهان، سایپا و راهآهن هم جمعا فقط دو بازیکن به تیم ملی دعوت شدهاند که یکی از آنها گلزن ذخیره تیم ملی است (رحمان احمدی) و دیگر محمدرضا خلعتبری که برای دعوت کردنش، نیازی به دلیل و برهان نیست. در این شرایط، حضور هفت بازیکن از تیمی که ضعیفترین نتایج را در لیگ برتر گرفته با هیچ منطقی سازگار نیست؛ مگر این شائبه که کارلوس کرش در ادامه اختلافات دیرینهاش با مانوئل ژوزه، میخواهد به هموطنش بفهماند پرسپولیس یکی از بهترین تیمهای ایران است و تو توانایی هدایت آن را نداری! در هر حال نتیجهای که از فهرست اخیر تیم ملی میتوان گرفت، این است که مرد پرتغالی و دستیارانش لیگ برتر را نمیبیند یا اگر هم میبیند فقط نگاهش به بازیکنان استقلال و پرسپولیس است. دعوت از 10 بازیکن سرخابی به تیم ملی، در شرایطی که اکثر آنها از شرایط آرمانی دور هستند، کمی ما را از بابت سرنوشت این تیم در راه صعود به جام جهانی نگران میکند.
رضا پورعالی / گروه ورزش