شب سیرچ روز سیرچ

اول خواستم بگویم این ساعت​ که وقت سفر‌کردن نیست! نیمه‌شب​ در جاده‌ای خلوت با انبوه درختانی در دو طرف جاده که در تاریکی، هر کدام شبحی با دست‌های باز می‌شوند و سکوت ترسناک راه​ که گاهی صدای پرنده‌ای نا آشنا از میان درختان آن را می‌شکند و..... اما نگفتم! می‌دانید چرا؟ چون روستای سیرچ از توابع بخش شهداد شهرستان کرمان به دیدن می‌ارزد.

کلمه سیرچ یعنی جایی که گوسفندان در آن سیر می‌چرند و از آن جهت این روستا را سیرچ نامیده‌اند که اطراف آن پر از مراتع سرسبز و وسیع است که روزگاری روستایی‌ها گوسفندان شان را برای چرا به آنجا می‌آوردند.

چرا می‌گوییم از سیرچ بازدید کنید؟ سیرچ دره‌ای خوش آب و هوا با چشم اندازهای طبیعی بکر است. کوهش که همنام روستاست مقصد کوهنوردها و رودخانه اش که زیستگاه انواع پرندگان بومی است مورد علاقه طبیعت‌گردهاست و چشمه‌های آب گرمش که خواص درمانی دارد بیماران را شفا می‌دهد، سرو تاریخی 2000ساله‌اش هم هر گردشگری را از هر طیفی که باشد مسخ می‌کند تا بایستد به تماشایش و از همه اینها مهم‌تر این که آسمانی دارد مثل آسمان همه مناطق کویری، نزدیک، که گویی اگر دست‌تان را دراز کنید می‌توانید ستاره‌هایش را بچینید.

حرف‌هایمان را درباره سیرچ اگر باور کرده‌اید، دیر نکنید، راه بیفتید. سیرچ چشم انتظارتان است. بهانه جاده را هم نیاورید چون این روستا از طریق جاده‌ای مناسب از شهرهای کرمان و شهداد قابل دسترسی است شاید شما هم مثل رفیق ما، آنقدر عاشق سیرچ شدید که سال‌ها بعد، نیمه شب یک چهارشنبه، بی‌هیچ برنامه قبلی برای دیدار دوباره‌اش دل به جاده زدید. (جام جم - ضمیمه چاردیواری)