خداحافظی تاریخ ساز کشتی فرنگی ایران

کشتی فرنگی ایران در شرایطی در المپیک لندن با سه مدال طلای حمید سوریان، امید نوروزی و قاسم رضایی سر به آسمان قهرمانی و افتخار سایید که در 40 سال گذشته در بازی‌های المپیک دستش از مدال کوتاه مانده بود، اما پشتکار یک مربی بزرگ و به‌واقع بهترین مربی کشتی فرنگی دنیا و روحیه اعتماد به نفسی که این مربی توانمند در کالبد نحیف این ورزش دمید، کاری کرد کارستان و ایران به این رویای بزرگ خود دست یافت.

اما محمد بنا که اسفندماه سال 90 در گفت‌وگو با جام‌جم وعده شکسته شدن طلسم چهل ساله در لندن را داد و سقف آرزوهای خود را قهرمانی در آوردگاه لندن عنوان کرد، به محض طلایی شدن سومین شاگردش و تحقق این مهم اعلام کرد ماموریتش در کشتی فرنگی پایان یافته و چون این ورزش روی غلتک موفقیت افتاده است، جوانان می‌توانند سکان کار را در دست بگیرند.

بنا در این باره و در جمع خبرنگاران تصریح کرد: هر چیزی را که از خدا می‌خواستم به من داد، دیگر چیزی نمی‌خواهم چون ظرفیتم پر شده و تنها نیاز به آرامش دارم تا به زندگی شخصی‌ام برسم.وی با بیان این‌که انتظارش از شاگردانش به مراتب بیش از سه مدال بود، افزود: قبل از سفر به لندن هم این موضوع را گفته بودم که هر شش کشتی‌گیر ما شانس مدال دارند. همه فکر می‌کردند که من دنبال حداقل‌ها و تنها یک مدال هستم، اما خودم می‌دانستم که چه کار کرده‌ام و چه نتیجه‌ای باید بگیرم.

سرمربی تیم ملی کشتی فرنگی خاطرنشان کرد: در این المپیک سه نقطه ناراحت‌‌کننده داشتیم که اخلاقی، عبدولی و باباجان‌زاده مدال نگرفتند و سه نقطه درخشان که کسب 3 طلا بود؛ با وجود این وقتی رئیس فیلا اعلام می‌کند داوران مبارزه عبدولی و کشتی‌گیر فرانسوی محروم می‌شوند، یعنی حق این کشتی‌گیر شایسته پایمال شده است. اما با وجود این کارشکنی‌ها خوشحالم که به رویای قهرمانی المپیک رسیدیم.بنا تصریح کرد: عاشقانه کشتی را دوست دارم، اما از مسئولان نیز می‌خواهم کاری نکنند که شرایط به‌گونه‌ای شود که حال من بدتر شود. واقعا خسته‌ام و شرایط ادامه کار را ندارم، بدون هیچ تعارفی از لطف تمام مردم و کسانی که از من حمایت کردند، متشکرم.