زنان بیمار، خانواده سالم؟

نمی‌دانم در ایران چند نفر این کتاب و کتاب‌های مشابه را خوانده‌اند، اما می‌دانم بیشتر ما فکر می‌کنیم، مادر کامل داشتن بهتر از مادر کافی است. حتی در فرهنگ ما بسیاری از مردان و خصوصا مردانی که همسرانی خانه‌دار دارند، توقعات خودخواهانه‌ای نظیر مسئولیت صددرصدی زنان در تربیت کودکان یا خرید و پخت و پز دارند.

اما حقیقت چیز دیگری است، چنین نگاهی سبب می‌شود زنان سلامت خانواده خود را اولویتی مهم‌تر از سلامت خود بدانند، در حالی که زنی می‌تواند خانواده سالمی داشته باشد که قبل از هر چیز از روح و جسم سالمی برخوردار باشد.

گواه این امر، مطالب اعلام شده در نخستین کنگره بین‌المللی سلامت زنان ایران است. در این کنگره اعلام شد زنان به لحاظ حساسیت دوران بلوغ، بارداری، زایمان، شیردهی، یائسگی و مسئولیت‌های فراوان در محیط خانواده جزو آسیب‌پذیرترین افراد جامعه محسوب می‌شوند.

کامران باقری‌لنکرانی، وزیر سابق بهداشت می‌گوید: تلقی غالب در موضوع سلامت این است که «مرد» مبنا قرار بگیرد، در حالی که این تلقی اشتباه است و باعث می‌شود به مراقبت مناسب از خانم‌ها بی‌توجهی شود. به گفته او در حال حاضر بالاترین بار بیماری‌های زنان مربوط به بیماری‌های قلبی و عروقی است و پس از آن بیماری‌های اعصاب و روان بویژه افسردگی و ناراحتی‌های خلقی قرار دارد.

در این کنگره عنوان شده که دود ناشی از آشپزی در خانه‌های محصور، تبدیل به یکی از علت‌های شایع ابتلا به سرطان‌ در زنان شده و بر این اساس عفونت‌های ریوی و سرطان ریه در حال شایع شدن در زنان است.

بر این اساس نه فقط زنان نیازمند مراقبت‌های ویژه در برنامه‌ریزی‌های وزارت بهداشت هستند بلکه باید فرهنگ جامعه و حتی زنان را به سمتی سوق داد که همه بدانند خانواده و جامعه سالم زمانی محقق می‌شود که زنان بدرستی سلامت خود را در اولویت قرار دهند.