راه صعود به المپیک باز است

من با اطمینان می‌گویم اگر یکی از آن بازی‌ها را به استرالیا باخته بودیم، دیگر در مقدماتی المپیک مغلوب این تیم نمی‌شدیم. دومین شکست ما هم مقابل صربستان رقم خورد که البته نمایش ملی‌پوشان در آن قابل تحسین بود. تیم ما مقابل قهرمان اروپا و یکی از بهترین تیم‌های دنیا شایستگی بردن را داشت و تنها به دلیل کم بودن تجربه بین‌المللی نتیجه را واگذار کرد. البته هنوز هم در سرویس و دریافت باید کار کنیم. در همین جام جهانی اخیر تیم ما با وجود ایستادن در مکان نهم دنیا، در سرویس و دریافت ضعیف‌ترین تیم معرفی شد. در این بازی‌ها هم دیدیم که با وجود بهتر شدن در سرویس همچنان در دریافت با مشکل مواجه بودیم و امتیازات زیادی را از دست دادیم.

با این حال هنوز هم راه صعود والیبال ایران به المپیک باز است و باید با امیدواری به بازی‌های امروز نگاه کرد. حضور در المپیک آنقدر ارزش و اعتبار دارد که بازیکنان باخت به صربستان را فراموش کنند و از تمام ظرفیت‌هایشان برای عبور از ژاپن استفاده کنند. برای این مهم انگیزه‌های زیادی هم داریم، حتی بیشتر از ژاپنی که بارها حضور در المپیک را تجربه کرده و حتی 40 سال پیش قهرمان المپیک شده است. البته برای عبور از تیم سرعتی ژاپن که میزبان هم هست باید تدابیر خاصی اندیشید که یکی از آنها می‌تواند خنثی کردن تاثیرگذارترین بازیکن این تیم، شیموزو باشد. فارغ از نتیجه‌ای که در بازی چین و استرالیا رقم می‌خورد، من شخصا معتقدم تیم ملی ایران می‌تواند در بازی امروز ژاپن را شکست بدهد.

در هر حال انتظارات از تیم ملی والیبال ایران بالا رفته که البته با توجه به حمایت‌های صورت گرفته از این تیم کاملا بحق و منطقی است. ما تیمی داریم که در دفاع روی تور، سرویس‌های پرشی و حمله‌های ترکیبی از توانایی بالایی برخوردار است و با وجود نفراتی چون زرینی، غفور و قائمی در بازی قدرتی و سرعتی هم چیزی از حریفان کم ندارد. ما بازیکنان توانمند و قابلی داریم؛ نفرات باهوشی که خوب می‌دانند در صورت صعود به المپیک، تاریخ نام آنها را برای همیشه ثبت خواهد کرد.