جمع نامناسب‌ها

ناصر تهماسب مدیر دوبلاژ فیلم برای شخصیت‌های اصلی از گویندگان خوب و حرفه‌ای بهره گرفته است، اما متاسفانه بعضی انتخاب‌هایش درست نبوده و یک انتخاب نیز به او ربطی ندارد. حسین عرفانی برای جورج کلونی (هری)‌ و فریبا رمضان‌پور برای فرانسیس مک دورمند (لیندا)‌ انتخاب‌های نامناسبی بوده‌اند. در نقد دوبله ای برادر کجایی؟ درباره دوبله‌های جورج کلونی توضیح داده‌ایم و اینجا مجدد تاکید می‌کنیم مناسب‌ترین صدا برای این بازیگر، صدای جلال مقامی، ژرژ پطروسی و چنگیز جلیلوند است. بهترین صدا برای مک دورمند هم صدای مینو غزنوی است که با طنزهای بازی وی بسیار هماهنگ است. متاسفانه تهماسب، غزنوی را برای تیلدا سویین تون (کیتی)‌ انتخاب کرده که بد نیست، اما صدایش برای مک دورمند ـ که در فارگو هم به جای وی صحبت کرده بود ـ بسیار مناسب‌تر است. انتخابی که ربطی به تهماسب ندارد، محمود قنبری برای جان مالکوویچ (آزبورن)‌ است. تهماسب خود به جای این بازیگر گویندگی کرد، اما این دوبله در بازبینی به دلیل لهجه روسی‌ای که او انتخاب کرده بود، رد شد و این نقش بدون اطلاع تهماسب و در استودیویی خارج از تلویزیون مجدد دوبله شد.

در این که صدای قنبری، محکم و باصلابت است و گوینده‌ای تواناست شکی نیست، اما صدایش فقط با شخصیت عصبی و خشن و بددهان آزبورن هماهنگی دارد و برای چهره بازیگر چندان مناسب نیست. درباره براد پیت (چاد)‌ نیز پیش از این در نقد دوبله «هفت» توضیح داده‌ایم فقط ذکر می‌کنیم که اگر سعید مظفری لرزش‌های صدایش را بگیرد، دوبله‌هایش بسیار بهتر می‌شود. سایر انتخاب‌های تهماسب نکته خاصی ندارد و معمولی به نظر می‌رسد. یک ایراد هم در صدابرداری فیلم وجود دارد، این که صداهای داخل تلفن همانند صداهای عادی به گوش می‌رسد؛ در حالی که باید تفاوت داشته باشد.

این فیلم البته اصلاحات زیادی داشته که تا حدودی باعث تغییر داستان شده است.