آنها که ملاقات مردمی ندارند

البته قرار گرفتن استان تهران در صدر استان‌های پرمراجعه طبیعتا به این دلیل است که حوزه انتخابیه تهران، ری‌، شمیرانات و اسلامشهر 30 نماینده در مجلس دارد و مجموع مراجعان این 30 نماینده نسبت به سایر حوزه‌های انتخابیه، بیشتر است.

این در حالی است که در همین حوزه‌ انتخابیه برخی از نمایندگان،‌ اصلا ملاقات مردمی ندارند. به عنوان مثال مطالبی که توسط سایت‌های مختلف در خصوص ملاقات مردمی نمایندگان تهران در مجلس هشتم منتشر شده نشان می‌دهد که برخی از نمایندگان تهران از جمله مرتضی آقاتهرانی، زهره الهیان، محمدرضا باهنر، اسدالله بادامچیان، احمد توکلی، غلامعلی حدادعادل، روح‌الله حسینیان، سیدشهاب‌الدین صدر، علی عباسپورتهرانی، علی مطهری، علیرضا مرندی، بیژن نوباوه، حسین نجابت و الیاس نادران، ملاقات مردمی نداشته‌اند یا کمتر در دفتر ملاقات مردمی خود حاضر شده‌اند.

البته این مساله مربوط به حضور این نمایندگان در محل ملاقات مردمی در مجلس شورای اسلامی است و بر اساس برخی اخبار منتشر شده برخی از همین نمایندگان به صورت غیرحضوری به درخواست‌های مردمی پاسخ می‌دهند.

تصاویری هم که از برنامه ملاقات مردمی نمایندگان تهران که بر سر در ورودی مجلس نصب شده و در زمستان گذشته در برخی سایت‌ها منتشر شد نیز تقریبا موید این آمار است.

از طرف دیگر برخی نمایندگان شهرستان‌ها از جمله دورترین مناطق کشور نیز تلاش کرده اند دفاتر ملاقات مردمی خود را در تهران به حالت نیمه‌تعطیل درآورند و در عوض دفاتر شهرستانی خود را فعال‌تر کنند.

در این میان، نمایندگان استان سیستان و بلوچستان، هرمزگان، خوزستان و حتی کردستان نیز از این شیوه بی‌بهره نیستند و نمایندگان آنها ترجیح می‌دهند بعد از پایان جلسه کاری مجلس در روز چهارشنبه با سفر به حوزه‌های انتخابیه خود از هر طریق (هوایی، زمینی)‌ از سفر یا مهاجرت آنها به شهر تهران جلوگیری کنند، البته برخی نمایندگان به صورت شخصی ارباب رجوع فراوانی دارند و ترجیح می‌دهند دفاترشان همیشه پر از مراجعه‌کننده باشد.

برخی از مراجعان بنابر اظهارات شخص نمایندگان ترجیح می‌دهند به تهران مراجعه کنند.بیشتر این مراجعه‌کنندگان هم بی‌دلیل این سفر را به جان نمی‌خرند، چون بیماری‌های مختلف و نبود امکانات و تجهیزات پزشکی آنان را وادار می‌کند که در مسیر سفری طولانی قرار بگیرند و در پایتخت پیگیر کارهای خود باشند.

یکی از مسوولان دفاتر نمایندگی در خاطرات خود می‌گوید: به غیر از کارهای ضروری مواردی از قبیل سوءاستفاده از دفاتر نمایندگی و شخص نماینده نیز صورت گرفته و دیده شده است افراد سودجو برای دریافت وام عده‌ای را به استخدام خود درآورده‌اند و با آوردن آنها با مینی‌بوس به مجلس و گرفتن نامه وام، به خرید و فروش این‌گونه درخواست‌ها پرداخته‌اند. افراد سودجوی دیگری نیز با وعده و وعید دادن به افراد گرفتار و پول‌گرفتن از آنها تلاش می‌کنند در این میان، از این نمد برای خودشان کلاهی دست و پا کنند.

البته در میان تمامی درخواست‌های حق و ناحق، خواسته‌های عجیب نیز یکی دیگر از دلایل مراجعات است؛ حل اختلافات زناشویی و بزرگ‌تری‌کردن یک نماینده، درخواست پول برای ترخیص مردگان از بیمارستان یا حمل آنها به شهرستان و گرفتن مراسم تدفین و حتی تلفن‌کردن به نماینده برای خرید یک کالا و تهیه آن از شهر و ارسال آن به حوزه انتخابیه از مواردی است که دغدغه‌های روزانه یک نماینده را علاوه بر مباحث کلان و وظایفی که بر عهده دارد، شامل می‌شود.