او درباره چگونگی ایجاد مینی جتها میگوید: دانشمندان از قبل میدانستند که نیروی جاذبه تیتان، یکی از قمرهای زحل، پدیدههایی را روی حلقههای زحل ایجاد میکند، پدیدههایی مانند گلولههای برف. ولی ردیابی آنها پس از ایجاد بینتیجه میماند و این پدیدههای جوی، به گونهای اسرارآمیز ناپدید میشدند. ما مطمئن هستیم که بسیاری از آنها با هم برخورد کرده و میشکنند. اما تعدادی از این گلولههای برفی که کوچکتر هستند، از بین نمیروند و روی مسیرهایی به حرکت خود ادامه میدهند.
با شبیهسازیها میتوان دریافت که امتداد مسیر آنها به حلقه f زحل میرسد. آنها هنگام رسیدن به یخها و خردهسنگهای حلقه F، به واسطه سرعت زیاد و شتابی که دارند، دنبالهای از بخار در پشت خود به جای میگذارند. سرعت این گلولهها به 2 متر بر ثانیه و طول دمشان به 180 کیلومتر میرسد. دانشمندان برای اولین بار این اشیای ناشناخته را سال 2009 رصد کردند. سپس با مرور تصاویر آرشیو کاسینی، تکرار آن را هم بررسی کردند.
نیک آتر، محقق تصاویر کاسینی از دانشگاه کویین مری انگلستان، در این باره میگوید: محیط حلقه f کاسینی حدود 880000 کیلومتر است و این مینی جتها روی ناحیه بسیار باریکی از آن دیده میشوند. پس از بررسی 2200 تصویر از آرشیو تصاویر کاسینی، ما فقط 500 مورد از این پدیده را طی 7 سال فعالیت کاسینی در مدار زحل،یافتیم. در برخی از موارد، چند گلوله برفی به طور اتفاقی، با هم حرکت میکردند و گذر یک اسکادران بشقاب پرنده به نظر میرسیدند. اما با بررسیهای بیشتر متوجه شدیم که آنها، همان پدیدههای جوی اطراف زحل هستند که همراه هم حرکت میکنند. البته علاوه بر این گویها، اجرام دیگری هم اطراف حلقههای زحل هستند که غلتان به آن داخل و از آن خارج میشوند.
spxdaily / مترجم : مریم درودیان