نرگس‌بافی پیشرفته

نقش سوال

یه عالمه سوال و چرا تو ذهنم نقش بسته. وقتی هیچ جوابی برای سوالام پیدا نمی‌کنم فقط به این می‌رسم که عشق چه دنیای عجیب و مبهمیه؛ زیبا اما دردآور و بیرحم؛ و من این رو با گوشت و خونم لمس می‌کنم. این واقعیت رو نمی‌تونم تغییر بدم اما حداقل جواب سوالام رو بده. بگو چرا با این همه بازم نمی‌تونم چشمام رو روی تو ببندم؟[...]

دختر پاییزی

خُ پا شو برو چشم‌پزشک! سوال داره؟! چیشششش!

شغل پاک

هر چند می‌دونم ما که نیستیم بشدت خوشحالی... حقم داری؛ یه غرغرو کمتر (دستت درد نکنه! انتظار نداشتم! چه لبخندی هم می‌زنه!) ولی پیام بچه‌ها رو که می‌خونم سرتاسر گله است؛ اخیراً هم مهدیار. گفتم طفلی تو! همه ازت ایراد می‌گیرن ولی توجه نمی‌کنن تقصیر تو نیست بابا. یهو فکری به سرم زد. هم به نفع من، هم تو، هم صفحة بروبچ و خلاصه مسئولای روزنامه و... حالا فکره چی بود:

آااا می‌دونی...؟ من رشته‌م جهانگردیه. تمومش کردم. خب باید به فکر کار مرتبط باشم. کو کار؟ می‌گم تو از اون دایناسوراااا؟ کروکودیلهاااا؟ چی بود تو حیاط خلوت غارِت داشتی؟ یه دو سه تا بده من؛ که چه کار کنم؟ یکیش رو بفروشیم یه باغ وحش توپ یا یه جاذبة طبیعی با دایناسورا بزنیم. ئووَخ من می‌شم کارمند تو. یه حقوق می‌دی من. بقیه پولا واسه خودت (خیلی پول توشه با بازدید کننده‌های جهانی). بعد تو می‌دی مسئولای روزنامه که یا صفحة بروبچ رو زیاد کنن یا کلاً یه 16 صفحه بدن خودمون فقط بروبچ. بعدشم تو نامه‌ها رو می‌دی واسه چاپ، اون هواااا.

نتیجه: من یه شغل پیدا می‌کنم. بچه‌ها راضی می‌شن. تو... اولاً می‌شی رئیس، دوماً می‌شی پولدار، سوماً می‌شی مدیر مسئول روزنامة وزین بروبچ. تمام (فقط 30 ثانیه زمان برای فکر کردن و جواب داری. یک، دو، 30 ثانیه تمام! فردا می‌آم در خونه‌تون دایناسورا رو تحویل می‌گیرم. اذیتشون نکنی که می‌گم ستاد مبارزه با دایناسورآزارها بگیردت!)

بهار نارنج

بفرما... خبری ازش نبود نبود نبوووود، حالا یهو اومده دایناسور می‌خواد! شیر پاستوریزه جنگلی که نیس! خ دوروبرت رو نیگاه کن یه عالم هویجور ریخته هر جا؛ جاذبه‌ش کجا بوووود؟! (ببین نارنج، نارنج ​حالا الکی نرنج! نرنج، دلم تنگ شده بود واسه‌ت‌هاااا... آااا... می‌دونی...؟)