این جزایر همچنان متعلق به بریتانیاست. در آوریل ۱۹۸۲ ژنرال هاى آرژانتینى براى دستیابى به شهرت داخلى و خلاصى از گرفتارى هاى اقتصادى و سیاسى کشور بحث لزوم آزادسازى مالویناس را مطرح کردند و بلافاصله با اعزام ۱۱ هزار سرباز تکاور (نیروهاى هوادریا) جزیره را اشغال کردند.گمان آنها این بود که انگلیس به دلیل آنکه دیگر قدرت گذشته را ندارد (در دهه ۷۰ انگلیس بخش بزرگى از نبرد ناوها و ناوهاى هواپیمابر بزرگ خود را کنار گذاشت چرا که از عهده مخارج نگهدارى آنها برنمى آمد) بنابراین به مذاکرات سیاسى و اعتراضات دیپلماتیک بسنده مى کند.
اما پاسخ انگلیس کوبنده بود. آنها ابتدا توسط یک زیردریایى اتمى با ۲ اژدر، یک رزمناو آرژانتینى را در ۲۵۰ مایلى جنوب فالکلند غرق کردند و سپس به اعزام ۲ ناو عظیم هواپیمابر و ۳۰ ناوچه (فریگیت) و رزمناو و ۲۵ ناو نفربر و لجستیکى اقدام کردند در حالى که زیردریایىهاى اتمى و غیراتمى نیز همراه آنها بود.در ۲۵ آوریل ۱۹۸۲ هلى کوپترهاى انگلیسى زیردریایى آرژانتینى سانتافه را صدمه زده و آن را به تسلیم شدن واداشتند.در روز ۲۶ آوریل نیروهاى آرژانتینى مستقر در جزیره جورجیا واقع در شرق فالکلند در اثر آتش شدید ناوهاى انگلیس تسلیم شدند و روز دوم ماه می زیردریایى انگلیسى کانگورو، رزمناو بزرگ آرژانتینى بلگرانو را غرق کرد.
حمله متقابل آرژانتینىها به ناوگان اصلى انگلیس و ناوهاى هواپیمابر آنها بىنتیجه بود و در نتیجه شکست این حمله ناوهاى آرژانتینى به سمت سواحل کشور خود عقبنشینى کردند.انگلیسىها در روزهاى سوم و چهارم ماه می نیز
2 کشتى دیگر آرژانتینى را هدف قرار داد. در نهایت انگلیس در این نبرد پیروز میشود.