تازگیها فهمیدهام اگر سرزمینت پر از رود هم باشد، باز جای خالی یک رود که از تو دور میشود در دلت میماند. فرقی نمیکند پر آب باشد یا کم آب، پیشینهاش به سال بکشد یا روز، مهم این است که لحظاتی به هم پیوند خورده بودید و اکنون دیگر آن گونه نیست.
جای خالی رودی که پیش از این سرشار و تازهات میکرد، خراشی میشود بر قلبت. دلت برای رودی که دیگر دوست ندارد در سرزمین تو جاری باشد تنگ میشود و امان از دلتنگی.
هر کجا دوست داری جاری باش و خوش باش. من درس بزرگی از تو آموختم رود عزیز. قانون آزادی نمیگذارد بخواهم تو را در مشت داشته باشم. تو نیز مثل خودم از جنس آبی و از چنگ میگریزی. رها باش و شادمان.
از وبلاگ: شکوفه
رئیس مدارس سمپاد در گفتوگو با «جامجم» مطرح کرد
ضیائیان در گفتوگو با جامجم آنلاین:
جمالیان در گفتوگو با جامجم آنلاین:
مهدی پاشازاده: من غر زدن مربیان را دوست ندارم