تراژدی یک زندانبان

یکی از تهیه‌کنندگان فیلم کتاب را به من داد. مطالعه آن را یک روز بعدازظهر شروع کردم و خیلی زود متوجه شدم نمی‌توانم آن را کنار بگذارم. کل کتاب را یکشبه خواندم. هر چه جلوتر می‌رفت، جذاب‌تر و هیجان‌انگیزتر می‌شد. می‌دانستم نمی‌توانم خواندنش را رها و به وقت دیگری واگذار کنم. وقتی آخرین برگ سلول 211 تمام شد، مطمئن بودم می‌خواهم آن را به صورت یک فیلم سینمایی درآورم. به اعتقاد من، نویسنده کتاب در قصه خود نوعی تراژدی یونان باستان را زنده کرده است. کاراکتری که در درخشان‌ترین و بهترین دوره زندگی خود قرار دارد و ناگهان همه چیز تغییر می‌کند و 180 درجه برعکس می‌شود. جذابیت قصه پرز گاندول در این بود که کل ماجرا در 30 ساعت پی‌درپی اتفاق می‌افتاد و با چرخش ساده تقدیر، کل زندگی شخصیت اصلی ویران می‌شود. به نظرم چنین سفر اودیسه‌واری همانقدر که برای اهالی کتاب جذاب است،‌ می‌تواند برای تماشاگران سینما هم جذاب و جالب‌توجه باشد.

به عنوان یک فیلمساز برایم حکم یک چالش جذاب و غیرقابل پیش‌بینی را داشت. قرار دادن تماشاگران در موقعیت خوآن، کاراکتر اصلی قصه و یقه‌گیری از آنها تا نگذارم تا پایان ماجرا یک نفس راحت بکشند، کار چندان ساده‌‌ای نبود. در قصه کتاب این مسائل با کلام عرضه می‌شوند و من باید آنها را به شکلی غیرشعاری و تصویری ارائه می‌دادم. فیلم را با تعداد زیادی از تماشاگران در کشورهای مختلف دیدم و برایم جالب بود که ببینم واکنش همه آنها به ماجراهای قصه یکسان بود. در پایان فیلم، همه آنها شوکه شده و سکوت کرده بودند.

احساس کردم برای این کار باید دقیقا متوجه حس و حال درونی کتاب و قصه آن بشوم. در غیر این صورت نمی‌توانستم اقتباس سینمایی خوبی از آن ارائه دهم. با تعدادی زندان واقعی سر زدم یا نگهبانان و زندانیان این زندان‌ها صحبت کردم. مدتی را در سلول‌های زندان‌ها گذراندم و مشاهدات و گفت‌وگوهایم را در دل فیلمنامه آوردم. زندانیان خیلی راحت با من حرف می‌زدند چون تشنه این جور صحبت‌ها هستند. وقتی کسی را پیدا کنند که مایل به صحبت با‌ آنهاست، مثل یک کتاب باز عمل می‌کنند. پس از صحبت با آنها، هم چیزهای زیادی در مورد زندان‌ها فهمیدم و هم درک بهتر و بازتری نسبت به نوول پیدا کردم. قصه نوول درباره سیستم زندان‌ها است که نوعی سلطنت با قوانین خاص خودش را اعمال می‌کند. این زندان‌ها خیلی شبیه شهری‌های ما هستند و اطلاعات عمومی اندکی نسبت به‌ آنها وجود دارد. می‌خواستم آنچه را کتاب بازگو کرده و تشریح می‌کند،‌ در فیلم خود به نمایش بگذارم فهمیدم قصه کتاب را باید جوری تعریف کنم که بیننده احساس کند واقعی است. شما این موضوع را در سبک کاری فیلم می‌بینید.