اِندومتریوز به وجود بافت اِندومتر فعال در خارج از محل اصلی (رحم) میگویند. دلیل ابتلا به اِندومتریوز به طور کامل و قطعی مشخص نیست، ولی در حالت کلی 10 درصد زنان به درجاتی از آن دچار میشوند که بیشترین سن ابتلا به آن معمولا از 25 سال به بالاست. شیوع سنی آن هم معمولاً بین 40 ـ 25 سالگی است و عامل 15ـ 5 درصد موارد نازایی در زنان است. همانطور که اشاره شد، آندومتریوز درجات مختلفی دارد؛ خفیف، متوسط و شدید. در موارد شدید بیماری به دلیل وجود چسبندگیهای لگنی ممکن است بارداری سخت شود. در درجات متوسط ممکن است بیمار بتواند باردار شود و در موارد خفیف نیز هیچ مشکل خاصی برای فرد به وجود نمیآید.
در این میان مهم است بدانید اقدام خاصی برای پیشگیری نمیتوان انجام داد. تنها میتوان با تشخیص زودهنگام و درمان مناسب از گسترش آندومتریوز جلوگیری کرد. چراکه بدون درمان، آندومتریوز تا سن یائسگی بتدریج شدید میشود.
علائم را میتوان با دارو تخفیف داد و گاهی این بیماری با جراحی قابل معالجه است. در واقع درمان برحسب مرحله بیماری، سن بیمار و تصمیم به بچهدار شدن یا نشدن متفاوت است. لاپاروسکوپی متداولترین روش درمانی این افراد است. در لاپاروسکوپی، با ایجاد منفذی از روی شکم، وسیلهای باریک که نوک آن منبع نور قرار دارد به درون حفره شکم فرستاده شده و احشای شکمی و لگنی بررسی میشوند.
به جز ضرورت درمان هر چه زودتر برای سلامت خودتان اگر بچه میخواهید، بهتر است هر چه زودتر به فکر بارداری باشید. توجه داشته باشید به تعویق انداختن حاملگی ممکن است به نازایی بینجامد.
مرور بزرگ ترین جنجال های تاریخ جام جهانی (8)