نامزدهایی فاقد برنامه‌های اساسی

نیکولا سارکوزی، رییس‌جمهور فرانسه در کونکورد با هواداران خود به گونه‌ای سخن گفت که ترس و نگرانی از آینده در چهره‌اش موج می‌زد و در ونسن، فرانسوا اولاند با عصبانیت از تغییر سخن می‌گفت.

سخنرانی اولاند و سارکوزی به گونه‌ای بود که گویی فرانسه دو وضعیت کاملا متفاوت دارد، اما برخی حرکات بچگانه هم در این مراسم به چشم می‌خورد.

مردم فرانسه باید تصمیم بگیرند آینده کشورشان را یک‌بار دیگر به سارکوزی بدهند یا به تغییرات اولاند اعتماد کنند، اما در این شرایط بحرانی مردم هیچ جنب و جوشی که انتظار می‌رود از خود نشان نمی‌دهند.

ترس یا عصبانیت کدام‌یک می‌تواند مردم فرانسه را به سوی خود سوق دهد؟ نگرانی از روند جهانی‌شدن، تروریسم و مشکلات داخلی تردیدهای مردم فرانسه را برای تصمیم‌گیری بیشتر کرده است.

نیکولا سارکوزی در یکی از مهم‌ترین سخنرانی‌های خود مقابل هوادارانش که باید چهره یک کاندیدای کلاسیک را به خود می‌گرفت، چهره‌ای پر از ترس و اضطراب از خود به نمایش گذاشت. تکرار چنین واکنشی از سوی سارکوزی در کنکورد نمی‌تواند تضمینی برای وعده‌ها به مردمی ‌باشد که انتظار دارند روند فرانسه نسبت به چند سال اخیر تغییر پیدا کند. این در شرایطی است که یک رئیس‌جمهور برای جلب افکار عمومی ‌باید با فصاحت و بلاغت کلمات ادبی و سنتی را به کار گیرد، اما سارکوزی در روز سخنرانی خود در پاریس تنها چیزی که از چهره و سخنانش می‌شد دید، ترس و اضطراب بود و همین موضوع از طرف مخاطب کاملا قابل تشخیص بود.

در حالی که سارکوزی با ترس و اضطراب با هوادارانش سخن گفت، فرانسوا اولاند در ونسن با عصبانیت از وجود بی‌عدالتی و نابرابری اجتماعی در فرانسه سخن گفت. چهره برافروخته اولاند شاید شیوه یک نامزد سوسیالیست در برابر دیگر نامزدها را تداعی کند. اولاند با به کارگیری از چنین روشی به دنبال ایجاد تحرک در جامعه است تا بتواند پیروزی در دور اول انتخابات را تضمین کند و با شعار تغییر به کاخ الیزه راه پیدا کند، اما واقعیت این است که امروز تلاقی بین 2 احساس به وجود آمده است، یکی ترس و دیگری عصبانیت. به نظر می‌رسد فرانسوا اولاند با اتکا به نظرسنجی‌ها به روزهای خوبی می‌اندیشد.

اما ترس سارکوزی این معنی را القا می‌کند که وی با چنین شمایلی به دنبال بیان واقعیت‌ها و درخواست از مردم برای رأی‌دادن است. به هر صورت شیوه انتخاباتی فرانسوا اولاند تاکنون توانسته است بخشی از افکار عمومی‌ را به سوی خود جلب کند.

در این میان باید گفت لبخندهای سارکوزی بیشتر شبیه ژست سیاسی فردی است که برای پیروزی همچنان امید دارد، اما واقعیت فرانسه از فقر و بیکاری می‌گوید که از سال 2007 تاکنون بدتر شده و رفتارهای افراطی دولت سارکوزی برای جامعه فرانسه به نوعی نارضایتی ایجاد کرده است.

سخنرانی احساسی سارکوزی مقابل هوادارانش و استفاده از کلمات و جملاتی همچون «فرانسوی‌ها به من کمک کنید. آنچه را در قلبتان هست به من بگویید. از هیچ چیز نترسید. با قدرت حرف بزنید. اگر شما تصمیم بگیرید یعنی می‌خواهید پیروز باشید و...» نشان‌دهنده این موضوع است که وی با هیجانی‌کردن فضا سعی دارد مردم را به وجد آورد تا آرا به نفعش شود.

اما سخنرانی فرانسوا اولاند مقابل افکار عمومی‌ به این شکل بود که از مردم تقاضای حمایت کرد تا در آخرین روزهای تبلیغات انتخاباتی تحرک لازم برای تغییر در فرانسه ایجاد شود. در واقع وی از شیوه و رفتارهای آمریکایی برای انتخابات بهره می‌گیرد و شعار «مرز جدید برای فرانسه جدید» را به گونه‌ای سر می‌دهد که مردم به این باور دست پیدا کنند.

اولاند این روزها مورد انتقاد لیبرال‌ها و تاجران اقتصاد بازار قرار گرفته است. او در حالی شعار مرز جدید برای فرانسه جدید را سر می‌دهد که اعتقاد دارد فرانسه باید در اروپا حضور فعال‌تر و قوی‌تری داشته باشد.

وی تاکید دارد برنامه‌های اقتصادی فرانسه باید همچون آلمان از نظم و تدوین خوبی برخوردار باشد، اما سارکوزی معتقد است برای بهتر شدن اوضاع اقتصادی کشور باید از بانک مرکزی اروپا برای رشد اقتصادی کمک گرفت. همان اقدامی‌ که سال 2007 موجب شد فرانسه با محدودیت‌هایی مواجه شود و نتوانست همچون گذشته برای حل معضلات اقتصادی تصمیم‌گیری مستقلی داشته باشد.

نکته قابل توجه دیگر این است که سارکوزی و اولاند که در مورد بازگرداندن توازن مالی در برنامه‌های اقتصادی سکوت کرده‌اند شاید در شرایط کنونی به این موضوع فکر هم نکرده باشند! با این حال فرانسوا اولاند وعده داده پس از پیروزی در انتخابات ریاست‌جمهوری قوانین جدیدی وضع خواهد کرد که کسری بودجه دولت را جبران کند و بدهی 29 میلیارد یورویی دولت را با رفع نواقص مالی بپردازد.

سارکوزی در مورد کسری بودجه دولت وعده داده است که بازنگری جدی در سیاست‌های اجتماعی و ایجاد محدودیت برای هزینه‌های امنیت اجتماعی اتخاذ خواهد کرد و همین مساله موجب نارضایتی عمومی‌ شده است.

برخی کارشناسان بر این عقیده‌اند که هردوی سارکوزی و اولاند فاقد یک برنامه اقتصادی مدون هستند، اما ایده‌های اولاند و رفتار معتدلش می‌تواند اوضاع فرانسه را با وجود مشکلات اقتصادی و همچنین تعدیل برنامه‌های دولت تورم، بیکاری و نارسایی‌های اجتماعی بهبود ببخشد.

محمدرضا موحدی - جام جم