ای یار چینی من!...

هر گل که بیشتر به چمن می‌دهد صفا

گلچین روزگار امانش نمی‌دهد

حالا این اهالی چین و ماچین مگر چی‌چی دارند که این طوری آدم‌ها را گلچین و سپس نمک‌گیر خودشان می‌کنند، خدا عالم است. شما فرض مثال همین کشور عزیز خودمان را نگاه کنید. الان مدت‌هاست، یعنی صداقتش سال‌هاست که از در و دیوارش جنس چینی می‌ریزد و هرکه فکرت نکند، نقش بود بر دیوار!...

فقط مانده گوشتکوب از چین بیاوریم. مگر همین چند روز پیش، جراید از قول رئیس گمرکات ایران اعلام نکرده بودند که در همین ماه آغازین سال جدید تعداد 54 هزار دسته‌بیل از برزیل وارد کشور شده است؟ خب، پس گوشتکوب که دیگر جای خود دارد. بخصوص نزد طرفداران مکتب کوبیسم!

با این که حمایت از تولیدات ملی از اوجب واجبات برای پیشرفت کشور است، اما ظاهراً دل کندن از محصولات چینی برای بعضی از برادران و خواهران هموطن ما کمی سخت است. شاید که می‌ترسند دل عزیزان چینی بشکند.

به سراغ من اگر می‌آیید ‌/‌ تا که وارد نکنید از من جنس‌/ ‌نرم و آهسته بیایید مبادا که ترک بردارد‌/‌ چینی نازک تنهایی من‌/‌ چینی نازک محصولاتم!....

شما همین فرمایش متین و محکم رئیس محترم اتاق بازرگانی ایران و چین جناب آقای اسدالله عسگراولادی را یک ملاحظه‌ای بفرمایید؛ آنگاه بفرمایید که حق با ما و ایشان هست یا نیست که می‌گوییم دل کندن از چین سخت است. جراید چند روز گذشته، از قول ایشان نوشته بودند که: «از حالا تلاش می‌کنیم چینی‌ها در ایران تولید کنند.» و در ادامه از مذاکرات ایشان با چینی‌ها برای انتقال واحدهای تولیدی به ایران خبر داده بودند. ایشان در توضیح و توجیه این مطلب عنوان کرده‌اند که: «این اقدام در راستای حمایت از تولید ملی صورت می‌گیرد.»

ابراز خوشحالی: بسیار خوشحال و خرسندیم که بسیاری از مسؤولان دلسوز و تلاشگر اقتصادی و تجاری ما با درک درستی از مقوله حمایت از تولید ملی، اندیشه‌های بزرگی در سر دارند و طرح‌های خوبی را پیاده می‌کنند. ان‌شاءالله که خوب پیاده کنند. پیشاپیش ورود برادران و خواهران چینی به همراه کارخانجات تولیدی‌شان را به خاک عزیز کشورمان گرامی می‌داریم.

ای یار چینی من، عشق زمینی من

یا مرا ببر به خونه تون یا بیا به خونه ما!

رضا رفیع