میزبانی فضا از آنچه دیده نمی‌شود

در حقیقت ما نسبت به تاریکی و آنچه در آن وجود دارد بی توجه هستیم و به همین دلیل تصور می‌کنیم فضای کیهانی پاک و پاکیزه است و جمعی از حکمرانانی که از گذشته‌های دور در فضا وجود داشته‌اند هر آنچه در کهکشان‌ها و بین اجرام سماوی وجود داشته است را منهدم ساخته و از بین برده‌اند، اما چنین تصوری اشتباه است. فضا بر خلاف آنچه تصور می‌شود، پر از اجسامی است که ما نمی‌توانیم آنها را ببینیم.

علاوه برمقادیر زیادی از زباله‌های فضایی که از زمان پیدایش و تکامل انسان‌ها در فضا وجود داشته و معلق بوده اند و همچنین مجموعه‌ای از گازها، سنگ‌ها و ذرات گرد و غبار که حتی در دورترین نقاط فضا نیز اثری از آنها یافت می‌شود، محققان بتازگی گروه جدیدی از اجسام سماوی را شناسایی کرده اند که آزادانه در فضای بین ستاره‌ای یا به عبارتی در فاصله بین ستاره‌ها در حرکت هستند. اگرچه این گروه از اجسام سماوی از ویژگی‌ها و خصوصیاتی شبیه سیاراتی مانند مریخ یا زحل برخوردارند، اما از آنجا که اطراف یک مرکز جاذبه مانند خورشید در حرکت نیستند، فضانوردان از آنها تحت عنوان سیاره‌های بی خانمان نام می‌برند. بر اساس مطالعات جدیدی که توسط گروهی از محققان دانشگاه استنفورد در این زمینه انجام شده است در کهکشان راه‌شیری بیش از چند تریلیون سیاره بی‌خانمان وجود دارد که اندازه آنها می‌تواند از یک جسم سماوی به ابعاد سیاره پلوتون تا اجسامی بزرگ‌تر از اندازه سیاره مشتری متغیر باشد. گرچه ممکن است باور این موضوع برای بسیاری ار افراد براحتی امکان‌پذیر نباشد، اما دمای ایجادشده در هسته مرکزی بعضی از این اجسام بی‌خانمان و سرگردان در آسمان به اندازه‌ای است که می‌تواند میزبان بسیاری از موجودات ابتدایی و ساده باشد.

محققان امیدوارند این یافته‌ها بتواند سرآغاز فصل جدیدی در مطالعه و تحقیق درباره فضا باشد و دانسته‌های ما را درباره فضا افزایش دهد. بنابراین از این پس وقتی به آسمان خیره می‌شوید، قدری هم نقاط تیره و تاریک آسمان بیندیشید که ناگفته‌های بسیاری را درباره فضا در خود نهفته است.

مترجم: عاصفه اله‌وردی

منبع: indianapublicmedia