امروز، سخت‌ترین روز سال

برای خیلی‌ها امروز سخت‌ترین روز سال است؛ حتی آنها که از هفته قبل سرکار رفته‌اند. بجز افرادی مانند پرستاران و برخی پزشکان و ماموران نیروی انتظامی و راهنمایی و رانندگی و... باز هم خیلی‌ها به لحاظ روانی امروز را سخت‌ترین و شاید کسل‌کننده‌ترین روز سال می‌دانند.

تعطیلات دو هفته‌ای عید که از یک ماه قبل دلمان برایش لک زده بود، به طور رسمی تمام شد و از امروز تمام آنچه در دو هفته اخیر بر ما گذشته به خاطره پیوسته است.

با یک حساب سرانگشتی ساده، امروز سال برای شروع سال کاری کشور تحویل می‌شود و همهمه درس و مشق و کار آغاز می‌شود.

اما چرا با وجودی که بسیاری از ما برای حضور در محیط کار چه در منزل و چه در خارج از آن انگیزه داریم و آن را برای معیشت‌مان ضروری می‌دانیم، با لحظات شروع کار در سال جدید بیگانه‌ایم و از این شروع کمی دلشوره داریم؟

احساس دلتنگی و دلگیری پایان تعطیلات، طبیعی است و کمتر کسی است که آن را تجربه نکرده باشد. برای غلبه بر این حال، می‌توانیم با برنامه‌ریزی، یک آغاز باانگیزه داشته باشیم. اما این کار چندان ساده نیست. هر چه تعداد روزهای دور از زندگی روتین کاری بیشتر باشد، بازگشت به آن دشوارتر است.

یکی از راه‌های تغییر احوالمان در این روزها، خوش‌بینی به آینده است. روزهای پیش‌روی سال را بی‌برنامه آغاز نکنیم. همه ما تا چند روزآینده به شرایط حاضر عادت می‌کنیم، مدیریت احساسات فردی و جمعی نیز در سرعت عادت ما موثر است.

افزایش ارتباط با همکاران و اعضای فامیل فشار کار روزانه را کم می‌کند. بخشی از تفریحات تعطیل‌بردار نیست، برای ادامه تفریحات بخصوص با اعضای خانواده، برنامه بچینید.

خاطرات شیرین تعطیلات عید را مرور و برای ادامه آن در روزهای تابستان برنامه‌ریزی کنید و از حالا به خودتان وعده بدهید به محض داشتن تعطیلی، این خاطرات را تکرار خواهید کرد.

از سوی دیگر اگر این‌گونه تلقین کنیم که خستگی و دلتنگی ناشی از پایان تعطیلات گذرا و یک احساس همگانی است، براحتی از آن عبور می‌کنیم.

چه بخواهیم و چه نخواهیم، تعطیلات عید به پایان رسیده و فصل جدیدی از زندگی ما آغاز شده، شیرینی تعطیلات هم ناپایداری آن است.

داشتن امید به آینده و تعیین برنامه طلایی و تلاش برای رسیدن به آن، اولین و سهل‌ترین مسیر برای تغییر خلق و خو در روزهای آغاز کار در سال جدید است.

کتایون مصری - دبیر گروه جامعه