مثل بچهمدرسهایها
بیشتر بچهمدرسهایها این روزها یک دل نه، صد دل به دنبال تعطیل شدن و مدرسه نرفتن و آمدن تعطیلیهای عید نوروز هستند.
اگر این روزها به چهره کودکانمان نگاه کنیم ذوق و شوق روزهای بهاری و تعطیل را میتوانیم در چشمان آنها ببینیم.
اگر این روزها به دلها و به درون خودمان هم مراجعه کنیم، فرقی ندارد که کارمان چیست و چه سن و سالی داریم و اگر با خودمان راحت و بیرودربایستی کنار بیاییم متوجه میشویم که ما هم دلمان میخواهد برویم پی کارمان.
دلمان یک نفس کشیدن راحت میخواهد. دلمان میخواهد که برویم و از هیاهوهایی که داریم رها شویم. دلمان میخواهد برای چند روز هم که شده فکر کنیم حالمان خوب است.
چه بهتر که این روزها و این شبها که در پیش رویمان است چشمهایمان را به روبهرو بدوزیم. به فردا نگاه کنیم و بیشتر به داشتههایمان فکر کنیم.
بهتر است که مرد روزهای خوب پیش رو باشیم و پدری کنیم برای فرزندانمان. بهتر است که مادری کنیم و بخندیم تا دنیا به روی ما بخندد.
بهتر است که این روزها مثل بچهمدرسهایها باشیم و ذوق و شوقمان را بروز دهیم. سخت است اما شدنی است. میشود با روزهای پیش رو همراه شد و به آنها گفت شما مهمان مایید.
ما به احترام شما هم که شده این چند روز آبروداری میکنیم. میشود گفت ما این چند روز و روزهای بهار را خوش میگذرانیم ولو شده با سیلی صورتمان را سرخ نگه میداریم.
میشود گفت این روزها دور هم جمع میشویم و هر آنچه داریم با هم میخوریم و با هم روزگار میگذرانیم.
چه بهتر که این روزها و این شبها نیمههای پر لیوانها را ببینیم. اگر به خیابان میرویم به این فکر کنیم که چه شهر پاکیزهای داریم.
به این فکر کنیم که ما جماعت ایرانی هنوز هم داشتههای خوب و قابل اتکا زیاد داریم. به تلاشمان برای پاکیزه بودن و پاکیزه بودنمان فکر کنیم. به قلبهای مهربانی که هنوز داریم و سر بزنگاههای زندگی که مهربانیمان گل میکند فکر کنیم.
به این فکر کنیم که علیرغم تمام مشکلاتمان باز هم دلمان مهماننوازی میخواهد.
به این فکر کنیم که از حالا روزشماری و لحظهشماری میکنیم که دوستان و رفقا و فامیلهایمان را در تعطیلیهای عید ببینیم.
به این فکر کنیم که هنوز خانواده دوستیم و دلمان میخواهد همه با هم باشیم.
به این فکر کنیم که روزهایی هست که دلمان برای جمع شدن دور هم تنگ میشود. به این فکر کنیم که دلمان نمیخواهد فرصتهای با هم بودن را از دست بدهیم.
به این فکر کنیم که هنوز دلمان برای عیدی دادن و عیدی گرفتن لک میزند. به این فکر کنیم که این روزها یک دل نه، صد دل به دنبال تعطیل شدن و مدرسه نرفتن و اداره نرفتن و کارخانه نرفتن و کار نکردن و حرص و جوش کار و مال دنیا نخوردن هستیم.
صولت فروتن - جامجم
گفت و گو
