برادری دانشگاه آزاد و وزارت علوم

آنوقت حتما به پوزخند‌هایی که دیگران با شنیدن نام دانشگاهت تحویلت می‌دهند عادت می‌کنی و می‌فهمی که قرار نیست مثل دانشجویان دانشگاه‌های دولتی از امکانات خاصی برخوردار شوی و بهره‌مندی از سفر دانشجویی و امکانات فرهنگی رفاهی دانشگاهی، برای تو رویایی محال است.

مهر دانشگاه آزادی بودن که بخورد روی پرونده‌ات، می‌فهمی که حتی حق ورود به فضای دانشگاه دولتی را برای گفت‌وگو با دانشجویانش یا پرسیدن چیزی از اساتیدش نداری، نمی‌توانی از تسهیلاتی که به دانشجویان دانشگاه های سراسری می‌دهند برخوردار شوی و حتی برای استفاده از منابع علمی دانشگاه‌های دولتی ـ که بخش عمده‌ای از آن اهدایی یا تامین شده از بیت‌المال است ـ باید هزینه‌ای سنگین بپردازی.

باید کارت دانشجویی‌ات مزین به سمبل دانشگاه آزاد باشد تا درک کنی که شانست برای قبولی در آزمون کارشناسی ارشد دانشگاه ‌های دولتی نزدیک به صفر و در آزمون دکتری آنها، کاملا صفر است و.... از دیروز، فرهاد دانشجو رسما جای عبدالله جاسبی را در اتاق ریاست دانشگاه آزاد گرفت، دانشجو اگرچه گفته با بی‌میلی ریاست دانشگاه آزاد را پذیرفته اما هنوز کارش را شروع نکرده، خبر‌های خوشی از برنامه‌های آینده‌اش به دانشجویان داده است؛ خبرهایی از بانک ویژه دانشجویان و کارکنان دانشگاه آزاد، کاهش شهریه‌ها، توجه بیشتر به کیفیت‌گرایی به جای کمیت‌گرایی و.... فرهاد دانشجو، برادر کامران دانشجو وزیر علوم است.

در عکس‌هایی که روز گذشته از مراسم آغاز به کار رسمی رییس جدید دانشگاه آزاد منتشر شد، دو برادر دست یکدیگر را به گرمی فشرده‌اند و رو به هم لبخند زده‌اند و وزیر علوم، صندلی ریاست را به رییس جدید دانشگاه آزاد تعارف می‌کند.

این عکس‌ها با سوژه‌های خندان و امیدوارشان، تداعی‌گر افکار مختلفی در ذهن مخاطبان است و برای دانشگاه آزادی‌ها، یکی از آن خیال‌ها، این است که آیا برادری وزیر علوم و رییس دانشگاه آزاد می‌تواند سبب ساز ارتقای حقوق دانشجویان این دانشگاه و اصلاح جایگاهشان در مجامع علمی باشد و باورهای نادرست عمومی را نسبت به سطح علمی دانشجویان این دانشگاه تغییر بدهد؟

مریم یوشی‌زاده - گروه جامعه