توانایی گربه‌ها در برقراری ارتباط با گوش

این گربه‌ها زمانی که در حال استراحت هستند گوش‌هایشان را اندکی در جهتی که از سر فاصله بیشتری داشته باشد، خم می‌کنند، اما به محض این‌که صدایی را از محیط اطرافشان می‌شنوند که توجه آنها را به خود جلب می‌کند، گوش‌هایشان را به طرف جلو خم می‌کنند. در این حالت گوش‌های آنها شبیه یک رادار است که به دنبال منبع صدا می‌گردد. جالب است که در چنین شرایطی اگر دو منبع صدای مختلف مورد توجه گربه قرار گیرد، حتی ممکن است جهتگیری گوش‌ها یکسان نباشد و هر کدام از گوش‌ها در یک جهت قرار گیرند. گربه‌ای که عصبانی و خشمگین است، گوش‌هایش را به طرف سرش خم می‌کند تا از آنها در برابر هرگونه آسیب احتمالی هنگام نبرد یا جنگ با همنوعانش یا با دیگر موجودات زنده محافظت کند، اما گاهی گربه‌ها گوش‌هایشان را تا نیمه خم می‌کنند به گونه‌ای که می‌توانند پشت گوش‌هایشان را هم ببینند. قرار گرفتن گوش‌ها در چنین وضعیتی به این معنی است که گربه‌های دیگر، نباید به حریم زندگی این گربه قدم بگذارند و بهتر است تا حد امکان به این گربه، که ترجیح می‌دهد در خلوت خودش باشد، نزدیک نشوند.

در بعضی از گونه‌های گربه‌های وحشی علامت‌های اختصاصی در قسمت پشت گوش‌ها دیده می‌شود که می‌تواند نقش بسیار مهمی در بهبود تأثیر این واکنش غیرکلامی در این گروه از موجودات داشته باشد. برای مثال در ببرها که گونه‌ای از گربه سانان وحشی هستند، درقسمت پشت هر یک از گوش‌ها یک نقطه سفید رنگ با حاشیه‌ای به رنگ سیاه دیده می‌شود. اگر یک ببر در حالی که در مقابل یک ببر دیگر ایستاده است، این علامت را ببیند به این معنی است که می‌تواند با آسودگی به این ببر نزدیک شود. همان‌طور که می‌بینید این گروه از موجودات از گوش‌هایشان تنها برای شنیدن استفاده نمی‌کنند بلکه وضعیت قرار گرفتن گوش‌ها می‌تواند دربردارنده مفاهیم ارتباطی باشد. در حقیقت این موجودات از گوش‌ها به عنوان یک ابزار ارتباطی غیرکلامی استفاده می‌کنند و به این ترتیب با هم سخن می‌گویند.

مترجم: فریبا فرهادیان

منبع: indianapublic