به بهانه روز جهانی رادیو

یکی 4 اردیبهشت که سالروز افتتاح اولین رادیو در ایران است و دیگری 24 بهمن که برای همه دست‌اندرکاران رادیو در همه نقاط کره خاکی روزی مهم و فرخنده است.

این روز بهانه‌ای است تا یک بار دیگر از زحمات و تلاش‌های همه هنرمندان رادیو تقدیر کنیم. واقعیت این است که در هیاهوی رسانه‌های مدرن رادیو همچنان به عنوان یک رسانه پرنفوذ و تاثیرگذار مطرح است.

روز گذشته مدیرکل یونسکو و دبیرکل اتحادیه بین‌المللی ارتباطات راه دور در پیامی به مناسبت روز جهانی رادیو تاکید کردند که این روز جهانی فرصتی است تا اعجاب و شگفتی رادیو را به رسمیت بشناسیم و توان آن را به نفع همه تقویت کنیم.

اعجاب و شگفتی رادیو به قابلیت‌های فراوانش برمی‌گردد. در بحران‌های طبیعی و سیاسی همچون زلزله و طوفان و جنگ این رادیوست که رسانه‌های دیگر را کنار می‌زند و به کمک شنوندگانش می‌آید. رادیو رسانه‌ای در دسترس و قابل حمل است و به همین خاطر در شرایط بحرانی می‌تواند تحمل سختی‌ها را برای مردم آسان سازد. در کشور خودمان در دوران دفاع مقدس رادیو با اطلاع‌رسانی سریعش بخشی از خاطرات تلخ و شیرین مردم را رقم زد. مردم ایران گاه با شنیدن خبر پیروزی رزمندگان وطن شاد می‌شدند و گاه با شنیدن صدای وضعیت سفید آرامش می‌گرفتند.

رادیو در ذهن بچه‌های دیروز یادآور شب‌های بلند زمستان است. شب‌های خاطره‌انگیزی که بچه‌ها به همراه مادر بزرگ‌ها زیر کرسی جمع می‌شدند و« راه شب» و«قصه شب »را دسته‌جمعی می‌شنیدند.امروز متعلق به دست‌اندرکاران 20 شبکه رادیوی ایرانی است که هر یک مخاطبان متنوعی را در گوشه و کنار کشور برای خودشان دست و پا کرده‌اند. در حال حاضر شنوندگان ایرانی با هر گرایش فرهنگی می‌توانند موج مورد علاقه خودشان را پیدا کنند. امروز وقتی پیچ رادیو را می‌چرخانیم با دنیای رنگارنگی مواجه می‌شویم. یک شبکه دارد مسابقه زنده فوتبال را گزارش می‌کند. دیگری آخرین اطلاعات فیلم‌های در حال اکران را منعکس می‌کند و روی موجی دیگر ترانه‌های درخواستی شنوندگان در حال پخش است.این جعبه جادویی هنوز هم حرف‌های زیادی برای گفتن دارد.