اعمال فشار به شکار تا توقف قلب

جدیدترین بررسی‏ها نشان می‏دهد مارهای بوآ هنگامی که متوجه ‏شوند قلب شکارشان از تپیدن ایستاده است، فشار را متوقف می‏کنند. اسکات بوباک و همکارانش از کالج دیکینسون پنسیلوانیا بر این باورند که این عمل به مار کمک می‏کند تا انرژی بیشتری حذف نکند. بوباک و همگروهی‏هایش در این تحقیق، کیسه‏های کوچکی را که با آب پر شده بود، در کنار قلب موش‏های مرده ، جای‏سازی کردند و با کمک پمپ‏های پیستونی، ضربان قلب طبیعی را در موش‏های مرده شبیه‏سازی کردند. محققان در ادامه، بدن این جوندگان را همانند طعمه‏های زنده با پتوی الکتریکی تا دمای 38 درجه سانتی‏گراد (دمای بدن یک جانور زنده) گرم کردند. آنها در ادامه به مارها اجازه دادند به این طعمه‌های شبیه‌سازی شده نزدیک شوند. گفتنی است مارهایی که در این تحقیق مورد بررسی قرار گرفتند، 2 گروه بودند: مارهایی که از ابتدا در اسارت به دنیا آمدند و بزرگ شدند و مارهایی که بتازگی اسیر شدند و آنها را به آزمایشگاه آوردند. اگرچه مارهای بوآیی که بتازگی اسیر شده بودند، نسبت به مارهای بوآیی که در اسارت بزرگ شده و در قفس به شکار می‏پردازند، شکارشان را محکم‏تر فشار می‏دهند، اما هر دوی آنها پس از متوقف شدن ضربان قلب شکار، از فشار دادن شکار دست برمی‏دارند. محققان عقیده دارند که حساسیت به ضربان قلب از همان ابتدا در این مارها تکامل یافته است، زیرا بسیاری از طعمه‏های استفاده‏شده این مارها، حیوانات خونسردی بودند که می‏توانستند ساعت‏ها بدون اکسیژن زنده بمانند. به عنوان مثال مارمولک‏ می‏تواند مدت یک ساعت و نیم بدون اکسیژن زنده بماند. بنابراین مارها به بی‏حرکت شدن طعمه خود اکتفا نمی‌کنند و تا زمانی که از ساکت شدن صدای ضربان قلب شکار و مردن طعمه‏شان مطمئن نشوند، به فشار دادن ادامه می‌دهند.