خانه دوست در اینترنت نیست

اکثر والدین به کودکان خود می‌آموزند که با افراد غریبه صحبت نکنند، اگر در منزل تنها هستند در منزل را به روی اشخاصی که نمی‌شناسند باز نکنند، اگر فرد ناشناسی تلفن زد به او اطلاعات ندهند.

همچنین اکثر والدین روی این موضوع که فرزندشان با چه کسی حرف می‌زند، دوست است، کجا می‌رود و چه کتاب یا مطلبی می‌خواند کنترل و نظارت دارند، اما نمی‌دانند که همین نظارت، کنترل و راهنمایی را باید هنگام استفاده از اینترنت اعمال کنند.

دبیر انجمن علمی روانپزشکی کودک و نوجوان ایران در خصوص دلیل این کار می‌گوید: فقط زمانی اجازه استفاده از پست الکترونیکی یا ایمیل باید به کودکان و نوجوانان بدهیم که بدانیم به بلوغ فکری رسیده‌اند.

فریبا عربگل، فوق‌تخصص روانپزشکی کودک و نوجوان در گفت‌وگو با فارس ادامه می‌دهد: والدین باید به فرزند خود آموزش دهند که صحبت کردن در اتاق‌های گفت‌وگو (چت‌) مثل صحبت کردن با یک غریبه است و همان احتیاط‌هایی را که در مورد ارتباط با غریبه‌ها به کار می‌بندیم در اینجا نیز باید به کار گیریم؛ همچنین فقط زمانی اجازه استفاده از پست الکترونیکی را به او بدهیم که بدانید در این زمینه به بلوغ فکری رسیده و به صورت دوره‌ای پست الکترونیکی و فعالیت اینترنتی او را نظارت و چک کنید.

همه این توصیه‌ها در حالی صورت می‌گیرد که اغلب خانواده‌های ایرانی از این‌که کودکان و نوجوانان آنها صاحب پست الکترونیکی هستند یا این‌که مهارت لازم برای گشت و گذار در اینترنت را دارند، به آنها افتخار می‌کنند، غافل از این‌که در همه جای دنیا برای دسترسی به چنین منابعی محدودیت سنی تعریف شده یا این‌که با آموزش و راهنمایی انجام می‌شود.

مستوره برادران‌نصیری ‌‌‌/‌‌‌گروه جامعه