حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
اما امسال حکایت، به شکل دیگری است.
کافی است این روزها نگاهی به خبرگزاریها و روزنامهها و سایتهای مختلف بیندازید و میزان اخبار و حواشی جشنوارههای مختلف فجر را با هم مقایسه کنید. در کمال ناباوری خواهید دید که در میان اخبار جشنوارههای تئاتر و فیلم و تجسمی و حتی مد و لباس (که امسال تازه راهاندازی شده است) کمترین حجم خبرها پیرامون جشنواره شعر فجر بوده است.
و این اوضاع، در شرایطی که 2 ماه دیگر این جشنواره (که برای اهالی شعر متعهد از اهمیت بالایی برخوردار است) کلید میخورد نه خوب است و نه قابل قبول.
برای توجیه این روند ضعیف هم 2 حالت را میشود متصور شد؛ یا مسوولان جشنواره ترجیح دادهاند با چراغ خاموش حرکت کنند ـ که البته این فرض چنان غیرمنطقی است که اساسا باید به سالم بودن چراغ شک کرد ـ یا بیبرنامگی و بینظمی در این جشنواره به اندازهای است که به چنین نگرانیهایی دامن میزند.
شاید اگر تا حالا اندک نگرانی از بابت خوب برگزار نشدن این جشنواره در میان اهالی شعر وجود داشت، حالا دیگر این اندک نگرانی، به یک دغدغه و اضطراب بزرگ برای آنها بدل شده است.
و شاید کنار هم گذاشتن تعداد 1200 شرکتکننده دوره قبل با عدد تقریب به700 امسال موید درستی این نگرانیها باشد.
علت کاهش آثار رسیده و سایر ضعفهای دوره ششم را شاید بتوان در عوامل مختلفی جست؛ عواملی از جمله تغییر ناگهانی دبیر اجرایی جشنواره، نداشتن دبیر مستقل در این دوره از جشنواره و اکتفا کردن به دبیران علمی و اجرایی و اشکالات دیگری از این دست.
کیوان امجدیان / دبیر گروه فرهنگ و هنر
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....