مشکل قدیمی و حل نشدنی ترافیک، نقطه اوج مشکلات حمل و نقل شهری در کلانشهری مانند تهران و سایر شهرهایی است که با انبوه وسایل نقلیه مواجهند.
این مشکل که با وجود تمام کشمکشهای مدیریتی و سازمانهای متولی ساماندهی ترافیک هنوز به سامان نرسیده و گویا روز به روز نیز دامنه آن گسترش مییابد، به تبع خود مشکلات دیگری را نیز به همراه دارد.
هدر رفتن عمر و سرمایه انسانی در پیچ و خم ترافیک شهری، آلودگی هوا و مشکلات حاشیهای و چه بسا مهم که آلودگی هوا به دنبال دارد، تنوع و تعدد سازمانها و ارگانهایی که هر کدام به نوعی مسوول موضوع ساماندهی آلودگی هوا هستند و پول و ثروتی که به بهانه مدیریت موضوع ترافیک در مراکز متعدد تصمیمگیریهای ترافیکی به هدر میرود، از جمله تبعات و مشکلات برآمده از دل ترافیکهای شهری است.
سختی رفت و آمد مسافران در سفرهای درونشهری نیز معضل و مشکلی همواره مهم در شهرها و مناطقی است که دارای مشکل ترافیک هستند.گسترش حمل و نقل عمومی و به روز کردن و تجهیز ناوگان حمل و نقل اتوبوسی یا افزایش خطوط مترو و قطارهای درون شهری همواره از مهمترین و اصلیترین راههای افزایش توان و افزایش کیفیت و سرعت جابهجایی مسافران در سفرهای درونشهری محسوب شده و میشود.
در این میان کاهش استفاده از وسایل نقلیه شخصی نیز به عنوان توصیهای اخلاقی و گاه همراه با اقدامات سلبی برای عمل به این توصیه و رفتار شهری همیشه مطرح بوده است.در کلان شهری مانند تهران اقداماتی مانند اجرای طرح زوج و فرد یا اجرای طرح موسوم به طرح ترافیک به منظور دستیابی به هدف کاهش استفاده از وسایل نقلیه شخصی و کاهش ترافیک و نیز کاهش آلودگی هوا مدنظر قرار گرفته است.
با این اوصاف، ازدیاد جمعیت و کمبود تعداد وسایل نقلیه عمومی بزرگ مانند اتوبوس و مترو تقاضا برای گرایش به استفاده از تاکسیهای شهری را همیشه در سطح بالایی نگه داشته است. با نگاهی به فرهنگ رفتاری و کاری برخی رانندگان تاکسی در شهرهای مختلف بویژه در کلانشهرها، متاسفانه این نکته در قالب پرسشی بیجواب مانده، به ذهن متبادر میشود که آیا تاکسی نیز وسیله نقلیه عمومی است یا رانندگان تاکسی حق دارند هر گونه که خود مایلند از آن استفاده کنند و هر که را بخواهند سوار کنند و هر که را نخواهند سوار نکنند؟!
موضوع تاکسیهای دربستی چشمگیرترین معضل در ارتباط با تاکسیهای شهری است که اگر در ساعتهای اوج بار مسافری در خیابانهای شهری مانند تهران دقت شود بیشتر به چشم میآید.اگر ساکن تهران هستید حتما در خیابانهای مرکزی و اصلی شهر که کم هم نیستند دیدهاید که در اوج ساعت شلوغی خیابانها و در ازدحام بیش از حد مسافران داخل اتوبوسهای شهری و حتی مترو، تاکسیها فارغ از هرگونه دغدغهای در خیابانهای شهر جولان میدهند و گوش رانندگان تاکسی عمدتا در این شرایط تنها کلمه دربست را به خوبی میشنود و از شنیدن سایر کلمات معذور و معاف است.
اگر هم گذرتان به تهران خورده شاید این مشکل را به چشم خود دیدهاید. این موضوع و مشکل سالهاست سال است که در شهرها و بویژه در تهران، بوده و حتی رو به گسترش است و در مقابل سالهاست که گویا کسی بهدنبال اصلاح این روند مشکلآفرین نیست.
آیا فرهنگ تاکسی دربست اجحافی به سیستم حمل و نقل عمومی شهری و تبعیضی برای کسانی که بنا به توصیهها از آوردن اتومبیل شخصی خود به خیابانها خودداری میکنند، نیست؟ آیا این مساله واقعا راهحلی ندارد؟ گویا تا به امروز که نداشته است.
صولت فروتن / جامجم