هوهوی‌ سفر

خودروی شخصی هم انتخابی با اما و اگر است. جاده‌ها ناایمن هستند و هرگز تضمینی برای سلامت رسیدنتان به مقصد سفر وجود ندارد. ضمن آن که باید رنج نشستنی طولانی روی صندلی خودرو و چشم دوختن به جاده و استرس داشتن از این که نابلدی، کار دست شما و بقیه راننده‌ها بدهد را به جان بخرید.

به همین دلیل است که خیلی‌ها ترجیح می‌دهند به جای سفر با هواپیما یا خودروی شخصی با قطار سفر کنند که هم امن است، هم خستگی ندارد، هم فرصت تماشای مناظر سفر را به مسافرانش می‌دهد و خلاصه طعم واقعی سفر بی‌خطر و لذتبخش را به مسافرانش می‌چشاند.

تقریبا 50 سال از راه‌اندازی راه‌آهن در جهان گذشت که راه‌آهن در ایران راه‌اندازی شد. نخستین امتیاز برای احداث راه‌آهن در سال 1251 ـ‌ 1250 هجری شمسی به وسیله ناصرالدین شاه قاجار به بارون رویتر انگلیسی داده شد، اما این امتیاز مدتی بعد و پیش از آن که کار آغاز شود، با فشار روسیه لغو شد، اما از مجموع امتیازهای کسب شده در طول حکومت قاجار، راه‌آهن آمل نخستین خطی بود که به نتیجه رسید و پس از آن نیز راه‌آهن جلفا ـ تبریز راه‌اندازی شد.

گرچه سفر با قطار نسبت به دیگر وسایل آسان‌تر است و مسافران در آن از آزادی بیشتری برخوردارند، این وسیله نیز مقرراتی دارد که اگر رعایت نشوند از لذت سفر کاسته خواهد شد. با این حال، کمتر پیش آمده است مسافری پیش از ورود به قطار این قوانین را مطالعه کند.

برای مثال آیا می‌دانستید ایستادن کنار درهای کشویی بین سالن‌های قطار به دلیل خطرات احتمالی ممنوع است؟ حق ندارید در کوپه‌ها سیگار بکشید؟ آیا خبر داشتید دست زدن به تابلوی برق سالن ممکن است به قیمت جانتان تمام شود؟ و در صورتی که بی‌دلیل از ترمز خطر قطار استفاده کنید، باید جریمه بپردازید؟

علاوه بر اینها پلیس نیز توصیه‌هایی برای مسافران قطار دارد. برای نمونه یادتان باشد اطلاعات شخصی و خصوصی‌تان را با همکوپه‌ای در میان نگذارید. از آنها دارو، عطر و خوشبوکننده قبول نکنید. چک‌های مسافرتی افراد ناشناس را پول نقد نکنید و هنگام ترک کوپه بین راه حتما به همراهان خود بگویید.در کوپه بمانند یا وسایل گرانبهایتان را با خود ببرید.