گفت‌وگو با محمد فیلی بازیگر مختارنامه

گاهی پس از بازی گریه می‌کردم

محمد فیلی، چهره شناخته شده‌ای در عرصه تصویر است. سال‌هاست که بازی او را در فیلم‌ها و سریال‌های مختلفی دیده‌ایم. از روزی روزگاری گرفته تا پهلوانان نمی‌میرند و چاردیواری. از او مدتی پیش سریال مختارنامه پخش شد که در آن در نقش شمر بازی کرده بود که اتفاقا مورد توجه هم قرار گرفت؛ با آغاز ماه محرم نیز مجددا این سریال روی آنتن رفته است. خودش می‌گوید بازی در این نقش برایم بسیار سخت‌ بود تا جایی که پس از بازی در بعضی از صحنه‌ها شروع به گریه می‌کردم. محمد فیلی، هنرمند آرام و پرانرژی است که برای همه نقش‌هایش وقت می‌گذرد و با آنها زندگی می‌کند، اما بازی در نقش شمر شاید نقطه عطف کارنامه او محسوب ‌شود. با او به بهانه پخش مجدد مختارنامه و مجموعه عکاسخانه که در آن هم نیز ایفای نقش کرده است به گفت‌وگو نشستیم که حاصلش را می‌خوانید.
کد خبر: ۴۴۵۲۸۵

آثار تاریخی را چطور ارزیابی می‌کنید؟

معمولا ‌مردم دوستدار تاریخ هستند و از این‌که بدانند در گذشته چه مسائلی وجود داشته یا لباس مردم چگونه بوده است، لذت می‌برند. اما تمام کارهای تاریخی با کیفیت نیستند، بعضی مناسبتی هستند که به دلیل سرعت در انجام کار، کیفیت پایینی دارند.

این ارزیابی شما از کار مناسبتی بر چه پایه‌ای است؟

چون چندبار در کارهای مناسبتی بازی داشته‌ام و تجربه کار را دارم، در حالت کلی متاسفانه با این‌که مخاطب کارهای مناسبتی بیشتر است، اما توجه به کیفیت آنها کمتر است و معمولا آثار مناسبتی در مدت زمان کوتاه و فشرده تولید می‌شوند و اغلب آن کیفیتی را که باید، ندارند.

برایتان بازی در نقش مثبت و منفی فرقی دارد؟

نقش منفی و مثبت برایم فرقی نمی‌کند. علاقه‌مندم نقش‌های استخوان‌دار را بازی کنم. وقتی میرباقری پیشنهاد بازی در نقش شمر را به من کرد، از آن استقبال کردم. در ارائه این نقش سعی کردم وجوه و چهره طنز و شیرینی از بازی‌ام بگیرم.

همکاری با آقای میرباقری چگونه بود؟

همکاری با داوود میرباقری برایم کلاس بازیگری بود. او کارگردانی فهیم و مؤلف است. یعنی هر چه دارد، مربوط به تحقیقات و دانش خودش است. به هیچ عنوان کپی‌برداری نمی‌کند و هر چه هست خلاقیت و توانایی خود اوست.

فیلمنامه مختارنامه چه ویژگی‌هایی داشت که به عنوان بازیگر نقش شمر بتوانید ابعاد مختلف شخصیتی‌اش را به تصویر بکشید؟

فیلمنامه ویژگی‌هایی نو و تازه داشت. ادبیات بسیار خوب آن تنها از قلم میرباقری برمی‌آید چون قلم بسیار توانایی دارد. از خواندن فیلمنامه لذت بردم چون وقتی دیالوگ‌ها را می‌گفتم و بازی می‌کردم، مانند یک شعر و موسیقی کنار هم قرار می‌گرفت. میرباقری ویژگی خاصی در کار دارد. اگر بازیگر نتواند سکانس مورد نظر او را در آورد، آنقدر با بازیگر کار می‌کند و وقت می‌گذارد تا بتواند آنچه مدنظرش است، در آورد. میرباقری از نقش نمی‌گذرد.

در طراحی شخصیت شمر از چه تکنیک بازیگری بهره بردید؟

درباره شخصیت شمر در اینترنت مطلب کمی نوشته شده بود. از لحاظ شناخت شخصیتی هیچ منبعی درباره او نبود. در طول کار با راهنمایی کارگردان توانستم به شخصیت شمر نزدیک شوم. من روی میمیک صورت و چشم‌هایم کار کردم. البته طراحی گریم و لباس هم به کمکم آمد. برای ارائه این نقش، صدایم را اندکی بم کردم تا بتوانم خشونت را به تماشاگر منتقل کنم.

طراحی چهره و لباس تا چه حد روی بازی‌تان و ارائه نقش مهم و موثر بود؟

وقتی طراحی چهره را روی صورتم انجام دادند، آن ابرو و ریش حنایی را برایم درست کردند و بخشی از آن را هم تراشیدند این چهره‌پردازی به من بازیگر کمک می‌کرد تا به شخصیت شمر نزدیک شوم.

شمری که در «مختارنامه» به تصویر ‌کشیده شد، چقدر سیاه بود؟

من میزان سیاهی‌اش را نمی‌دانم. شمر آدمی بود که زندگی خودش را داشت. طبیعتا زندگی خودش و خانواده‌اش غیر از آنی است که در جنگ‌ها می‌بینیم یا در دارالاماره و پیش خلفای مختلف نشان داده می‌شود. شمر هم انعطاف‌پذیری خاص خودش را داشت؛ اما سیاه‌ترین قسمتش به شهادت رساندن حضرت ابوالفضل‌(ع) کنار رود علقمه بود.

در حال حاضر مجموعه عکاسخانه از شما روی آنتن است. چطور شد در این مجموعه بازی کردید؟

مضمون تاریخی و برخورداری از فضای سنتی قصه این مجموعه برایم جذاب بود و من نیز با اعتماد به کارگردان و تهیه‌کننده، بازی در این مجموعه را پذیرفتم. اما معتقدم کار در صورتی می‌تواند با کیفیت تولید شود که بازیگران آن از اطمینان و آرامش مالی برخوردار باشند در غیر این صورت اگر در کار مشکلات مالی برایشان ایجاد شود به یقین بر کیفیت کار تاثیر می‌گذارد و می‌تواند سبب کاهش کیفیت اثر شود. پس لازم است تهیه‌کنندگان مسائل مالی را با اهتمام بیشتری دنبال کنند.

محوریت قصه مجموعه عکاسخانه چیست؟

مجموعه درباره یک قرآن خطی است که به چند قسمت تقسیم شده و در مکان‌های مختلف پراکنده است و عده‌ای به دنبال این کتاب می‌گردند.

عکاسخانه کجا فیلمبرداری می‌شود؟

ماجرای این مجموعه به 100 سال پیش بازمی‌گردد و از مضمونی تاریخی برخوردار است و فیلمبرداری آن در شهرک سینمایی در حال انجام است.

عکاسخانه چگونه مردم را شاد می‌کند؟

عکاسخانه سعی کرده داستان خود را بر پایه طنز موقعیت بنا کند و به‌طور لحظه‌ای مخاطب را در حین تماشای برهه‌ای از تاریخ کشور، غرق در شادی و نشاط می‌کند.

از بازی در «اوسنه پادشاهی» بگویید؟

خاطره خوشی ندارم. اوسنه پادشاهی پروژه سختی بود، زیرا اثری که باید طی 3 سال ساخته می‌شد فیلمبرداری‌اش در یک سال و نیم به پایان رسید و فشرده کار ‌کردیم. متاسفانه با وجود این همه سختی هنوز هیچ حق الزحمه‌ای بابت این کار به عوامل این مجموعه داده نشده است.

محبوبه ریاستی

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها