موافقان و مخالفان اکران فیلم‌های خارجی

پیش از این‌که بحث‌ها پیرامون اکران عمومی و منسجم فیلم‌های خارجی در ایران پا بگیرد، بسیاری معتقد بودند اکران آثار بین‌المللی به سینمای داخلی کشور ضرر می‌زند‌. این صحبت چندان هم بی‌جا نبود‌. تجربه اکران آثاری چون «هوانورد» اسکورسیزی به مدت تنها یک ماه پس از اکرانش در آمریکا یا «مصائب مسیح» در فاصله‌ای 6 ماهه پس از اکران جهانی‌اش با سیل عظیمی از استقبال مخاطبان سینما رو‌به‌رو شد. روی دیگر ماجرا به عقیده برخی دیگر از منتقدان این بود که با اکران آثار خوش‌ساخت خارجی در ایران، کیفیت آثار داخلی نیز برای بقا در فضای رقابتی عرصه سینما ارتقا پیدا می‌کند.

هرچند ناگفته نماند سینماهای ایران که در حرکتی نوسانی هر از گاهی میزبان نمایش آثار خارجی می‌شوند هنوز برنامه منظم و سازماندهی‌شده‌ای برای نمایش فیلم‌های خارجی ندارند تا پرده سینماهای کشور همچنان از تنوعی که لازمه جذب مشتاقان به سالن‌ها‌ست، بی‌بهره بماند.

در بحث اکران فیلم‌های خارجی، جدای از نگرانی رقیب بودن آنها برای سینمای ایران از مشکل کمبود سالن به عنوان مهم‌ترین مانع اکران این فیلم‌ها نام برده می‌شود. به گونه‌ای که سال 89 حتی اکران تک‌سئانس فیلم خارجی در سینما فرهنگ نیز در نهایت برتابیده نشد و آن هم در اختیار فیلم‌های ایرانی قرار گرفت. براساس آیین‌نامه شورای صنفی اکران سال 90 به جز فصل تابستان سینماهای آزاد می‌توانند در هر فصل یک فیلم خارجی اکران اول را به صورت تمام‌وقت و حداکثر به مدت 2 هفته به نمایش بگذارند. در این میان موافقان معتقدند سینمای ایران می‌تواند با اکران فیلم‌های خارجی سطح کیفی آثارش را ارتقا دهد و تعداد سینماهای نمایش‌دهنده هم آنقدر کم است که نمی‌تواند رقیبی برای فیلم‌های ایرانی در حال اکران باشد. از آن طرف مخالفان معتقدند تعداد پایین سینماهای کشور و حجم بالای فیلم‌های اکران نشده جای هیچ توجیهی برای اکران فیلم‌های خارجی نمی‌گذارد، اما نکته جالب این است که کسی به مخاطبان این فیلم‌ها توجهی نمی‌کند.

برخی راهکار داده‌اند دو سه سالن نمایشی حتی با بهای بلیت بیشتر این فیلم‌ها را اکران کنند تا فیلم‌های ایرانی تولید شده توسط بخش خصوصی و فیلمساز ایرانی ضرر نکنند و سالن‌های نمایش بیشتری را در اختیار داشته باشند. نگاهی به برخی گفته‌های سینماگران و کارشناسان بخوبی نشان می‌دهد نه مخالفان، طرحی برای جایگزینی دارند و نه موافقان آن دلایل درستی برای اجرای این طرح دارند. در میان همه این هیاهو اما فیلم «ما یک پاپ داریم» روانه چند سینما شد تا در این شلوغی بحث بر سر اکران فیلم‌های خارجی، مشتاقان سری به سینماهای نمایش‌دهنده بزنند و فیلم تازه نانی مورتی را روی پرده ببینند.