پلاستیک‌هایی که در مزارع متولد می‌شوند

ساخت پلاستیک از جنس گیاهانی مانند ذرت این روزها به عنوان نسل جدیدی از جایگزین‌های پلاستیک‌با پایه نفتی رو به گسترش است. تحقیقات دانشمندان نشان می‌دهد به دلیل ویژگی‌های منحصر به‌فرد ذرت می‌توان از دانه‌های طلایی رنگ آن برای ساخت اسید پلی‌لاکتیک پلاستیک استفاده کرد که قابلیت ذوب‌شدن دارد و بسادگی به شکل‌های مختلف درمی‌آید. علاوه بر این از آنجا که پلاستیک ذرت ارزان است، می‌تواند با پلاستیک‌های نفتی رقابت کند. بررسی‌ها نشان می‌دهد تنها آمریکا برای ساخت پلاستیک‌های مورد نیاز خود روزانه 2 میلیون بشکه نفت مصرف می‌کند و از آنجا که زنگ خطر کاهش ذخایر نفتی مدت‌هاست به صدا درآمده، ادامه این روند امکان‌پذیر نبوده و هیچ توجیه اقتصادی و زیست‌محیطی ندارد. اما پلاسیتک‌های گیاهی به دست آمده از ذرت می‌تواند تا وقتی که خورشید می‌تابد و زمین و آب مناسبی وجود دارد، هزاران سال تولید و برای مصارف گوناگون به کار گرفته شود.

مزیت عمده ساخت پلاستیک‌های ذرتی آن است که حجم کمتری از سموم و گازهای گلخانه‌ای را نسبت به رقیب نفتی خود تولید می‌کند. از طرفی این نوع پلاستیک‌های گیاهی در مدت زمان کوتاهی تجزیه شده و به طبیعت برمی‌گردند، در حالی که پلاستیک‌های به دست آمده از مشتقات نفتی هزاران سال زمان برای تجزیه لازم دارند.

از سوی دیگر و با نگاهی دقیق‌تر به تحقیقات انجام شده مشخص می‌شود که تولید این بیوپلاستیک‌ها هنوز با اما و اگرهای فراوانی روبه‌روست. بررسی‌ها نشان می‌دهد، پلاستیک‌های ذرتی برای تجزیه و تبدیل به کمپوست، به رطوبت و حرارت بالایی نیاز دارند و این مقدار حرارت و شرایط لازم، متفاوت با آن چیزی است که در تهیه کمپوست‌های خانگی مورد نیاز است. همچنین از آنجا که بیوپلاستیک‌ها می‌توانند ظاهری شبیه دیگر پلاستیک‌ها داشته باشند در صورتی که تفکیک نشده و مخلوط با دیگر انواع پلاستیک بازیافت شوند به دلیل ترکیب خاصی که دارند، می‌توانند در روند بازیافت اخلال ایجاد کنند. گروهی دیگر از کارشناسان نیز هشدار داده‌اند حتی شاید با توسعه زمین‌های کشاورزی زیر کشت ذرت و استفاده از سموم و کودهای شیمیایی برای تولید این محصول و دیگر گیاهانی که برای تولید بیوپلاستیک‌ها مناسب باشند بحران دیگری برای محیط‌زیست به راه بیفتد. به این ترتیب هنوز جواب برای تایید این پلاستیک‌ها قطعی نیست و تحقیقات بیشتری از سوی کارشناسان و متخصصان نیاز است. دنیای علم هنوز با سوالات زیادی برای گسترش این پلاستیک‌ها رو‌به‌روست و به نظر می‌رسد باید به تمام جوانب این تغییر تکنولوژی بخوبی نگاه کرد و نتایج و عواقب آن را به دقت بررسی کرد.