تهران سالن موسیقی ندارد

اگر تا چند سال پیش گروه‌های موسیقی بیشتر مهمان تالار بزرگ وزارت کشور می‌شدند و امروز به اجرا در سالن‌ همایش‌های برج میلاد و تالار نمایشگاه بین‌المللی گرایش پیدا کرده‌اند، تنها از سر اجبار بوده است و بس. در واقع این تالارها تنها برای برپایی همایش‌ها ساخته شده‌اند و از ضروریات و امکانات یک سالن ویژه اجرای موسیقی بی‌بهره‌اند. برای همین است که بهترین برنامه‌های موسیقی روی صحنه این تالارها رنگ می‌بازند و صدای سازها و خواننده‌ها در آنها از نفس می‌افتد. آکوستیک نامناسب و تجهیزات ناقص تنها بخشی از کاستی‌های این سالن‌هاست که بویژه در عرصه موسیقی سنتی، هنرنمایی هنرمندان را زایل می‌کند.

در بین تمام سالن‌هایی که میزبان گروه‌های موسیقی می‌شوند، این تنها تالار وحدت است که می‌توان از آن به عنوان میزبانی شایسته نام برد. این داوری در حالی است که در واقع این تالار هم برای اجرای موسیقی ساخته نشده و طراحی و معماری‌اش مناسب اپراست. با این که هر برنامه موسیقی در تالار وحدت از نظر صدادهی، با کیفیتی بسیار بهتر از دیگر سالن‌ها اجرا می‌شود، اما گنجایش کم و چیدمان نامتناسب صندلی‌هایش، 2 عامل مهم است که قابلیت این تالار را برای میزبانی از گروه‌های موسیقی زیر سوال می‌برد.

تهران سالن موسیقی ندارد و گویا هیچ برنامه و طرحی هم برای رفع این کاستی از سوی مدیران و مسوولان فرهنگی و هنری کشور وجود ندارد. وزارت ارشاد، حوزه هنری و سازمان فرهنگی، هنری شهرداری تهران اگرچه در چند سال گذشته ساخت تعدادی سالن چندمنظوره و تالار نمایشی را در دستورکار خود قرار داده و برخی از آنها را به بهره‌برداری رسانده‌اند، اما صدای اهالی موسیقی را بابت نداشتن سالن به هیچ‌وجه نشنیده‌اند.

همین هفته، تالار حافظ به عنوان تازه‌ترین سالن تئاتر تهران در نزدیکی تالارهای وحدت و فردوسی آغاز به کار کرد. اگر تئاترشهر را هم که فاصله چندانی با این تالارها ندارد در کنار آنها به شمار آوریم، خواهیم دید که در فاصله پارک دانشجو تا خیابان شهریار، مجموعه‌ای از سالن‌های نماش و اپرا گردهم‌ آمده و فضایی فرهنگی را در آن منطقه شکل داده‌اند. در این میان جای یک سالن ویژه موسیقی بشدت احساس می‌شود که احداث آن پیش و بیش از هر چیز دیگر، همت نهادها و سازمان‌های فرهنگی را طلب می‌کند.

ساخت سالنی بزرگ و مجهز برای اجرای کنسرت‌های موسیقی که گنجایش پذیرایی از حداقل سه‌هزار تماشاگر را داشته باشد، باید به عنوان برنامه‌ای ملی دنبال شود تا به نتیجه برسد.