پرونده‌ای برای یک خصومت بی‌پایان

این مطلب چیزی نیست که صرفا منتقدان و مخالفان غیرغربی آمریکا بدان باور داشته باشند، بلکه مضمون این مطلب-ولو به نحو غیرمستقیم- در انتقادات بسیاری از متفکرین دانشگاهی آمریکا نیز یافت می‌شود. بر اساس بعضی از این رهیافت‌های انتقادی، بین رفتار نظامی آمریکا و ساختار اقتصادی و سیاسی آن، ارتباطی مستقیم وجود دارد، به نحوی که این ساختار، برای بقا و گسترش خود، نیازمند شرارت نظامی و ناآرامی در نقاط مختلف جهان است. تامل و دقت در رویدادهای بحران آفرین معاصر همچون جنگ سرد در مقابل شوروی سابق، جنگ ایران و عراق، جنگ علیه افغانستان و عراق به عنوان مبارزه علیه تروریسم و... نشان می‌دهد که گویی در تمامی این موارد، پای آمریکا به عنوان عاملی تعیین کننده در میان است.

جنبش اخیر انتقادی وال استریت نیز مرتبط با همین واقعیت است. شاید برخی این جنبش را صرفا حرکتی هیجانی و بدون فکر بدانند، اما واقعیت این است که بسیاری از این اعتراضات ریشه در واقعیات زندگی در آمریکا و اندیشه‌های انتقادی فلسفی، جامعه شناختی، اقتصادی و... دارد؛ این اندیشه‌ها از سوی منتقدان عمدتا دانشگاهی ارائه شده است که در طول سده اخیر همواره به جوامع بشری، از آینده‌ای مخاطره‌آمیز خبر دادند. چامسکی، لستر تارو، دیوید هاروی، کلاوس اوفه، کارل پولانی، جرالد ادریسکول، پل کروگمن، سمیر امین، جوزف استیگلیتز و توماس کارلایل از جمله این متفکران هستند.

امروز به بهانه نزدیک شدن به سالگرد حرکت ضدلیبرالیستی و ضد سرمایه داری دانشجویان پیرو خط امام، در صفحه 9 روزنامه، نگاهی داریم به ظهور ذات شرورانه آمریکا نسبت به ایران معاصر و در صفحات 10 و 11 برشی از افکار عده‌ای از متفکران منتقد عمدتا غربی را با محوریت مهم‌ترین انتقاداتشان به لیبرال دموکراسی و خط‌مشی سیاسی و اقتصادی آمریکا مرور می‌کنیم.