الزامات نشست افغانستان

این نشست در حالی با نام افغانستان برگزار می‌گردد که در باب نتیجه بخش بودن آن الزاماتی وجود دارد که عدم رعایت آن به بی نتیجه بودن نشست منجر خواهد شد.

اولا این تلاش های صورت گرفته در قبال افغانستان از جمله نشست ترکیه باید برمحوریت افغانی بودن تحولات تاکید داشته باشد نه آنکه بانیان نشست به دنبال سرپوش نهادن بر جنایات اشغالگران و یا توجیه ادامه حضور آنها در افغانستان معطوف گردد.

روند تحولات 10 ساله افغانستان نشان داده که اشغالگران نتوانسته‌اند دستاوردی برای مردم افغانستان داشته باشند وچنانکه از ابتدا نیز عنوان شده خروج آنها از افغانستان و واگذاری امور به افغان‌ها تنها راه پایان شرایط نابسامان افغانستان است. بر این اساس محور نشست ترکیه و سپس بن آلمان، باید بر اساس اصل افغانیزه کردن روند تحولات باشد در غیر این صورت نمی‌تواند دستاوردی برای افغانستان و اهداف ادعایی برای برگزاری این نشست‌ها داشته باشد.

ثانیا، نقش و جایگاه کشورهای همسایه بویژه کشورهایی که با افغانستان دارای مرز مشترک می باشند در روند تحولات و ایجاد ثبات و امنیت در این کشور امری انکار ناپذیر است. کشورهایی مانند ایران ، پاکستان، تاجیکستان، ازبکستان و ترکمنستان و...که در طول سالهای اخیر همواره در کنار دولت و ملت افغانستان بوده و از همه ظرفیت‌های خود برای کمک به این کشور استفاده کرده‌اند. همسایگانی که از بی ثباتی و نیز حضور اشغالگران در افغانستان بیشترین لطمه را دیده‌اند.

نادیده گرفتن نقش این کشورها و واگذاری امور به کشورهای فرا پیرامونی مانند ترکیه و برخی کشورهای عربی حوزه خلیج فارس مسلما به تزلزل اصل کمک به افغانستان منجر می‌شود. هر چند که همگرایی جهانی برای کمک به افغانستان امری مثبت و ضروری است اما عدم توجه به موقعیت و جایگاه همسایگان افغانستان از میزان نتیجه بخش بودن نشست‌ها و تحرکات صورت گرفته برای کمک به افغانستان خواهد کاست.

مواضع ناتو و کشورهای غربی نشان می‌دهد که آنها در حالی به حضور سایر کشورها در امور افغانستان برای فرار از باتلاق 10 ساله نیاز دارند که با رویکرد به کشورهای فراپیرامونی به دنبال کاهش نقش همسایگان اصلی افغانستان و حتی باج گیری از آنها هستند. امری که مسلما پیامدهای منفی برای افغانستان و ثبات منطقه به همراه خواهد داشت.

بر اساس آنچه ذکر شد می توان گفت که نشست ترکیه باید به جای توجه به اهداف‌ غرب ، محوریت خویش را بر اصل ایجاد شرایط سراسری برای خروج اشغالگران و واگذاری امور به افغان‌ها قرار دهد در حالی که در راه تحقق این مهم توجه به نقش و جایگاه همسایگان افغانستان از جمله ایران و پاکستان به عنوان مهمترین حامیان ثبات و امنیت افغانستان که این ثبات را برابر با ثبات و امنیت خود می‌دانند امری ضروری است چرا که در غیر این صورت از هم اکنون باید نشست آنکارا را نشستی شکست خورده برای افغانستان و بانیان نشست ارزیابی کرد.

قاسم غفوری-جام جم آنلاین