حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
این روزها اینترنت در فصل ثبتنام حرف آخر را میزند و از دبستان تا دانشگاه و آزمون کاردانی تا دکتری در مراکز دولتی تا خصوصی، همه و همه اصرار دارند که از مراجعه حضوری به مراکز خودداری شود. برنامه ورود اینترنت به حوزه اداری ثبتنامها و استفاده از ظرفیت شبکههای اینترنتی و سایتهای اختصاصی مرکز فرصت ارزندهای است تا در هزینه و زمان افراد صرفهجویی شود، با این برنامه مجبور نیستیم ساعتها در صف ثبتنامها معطل شویم یا پوشهای سنگین از مدارک را در یک دست و بسته پول را در دست دیگر منتظر ثبتنام در مدرسه و دانشگاه باشیم.
بنابراین با ورود اینترنت به حوزه ثبتنامها همه چیز با خوبی و خوشی پیش میرود، اما چرا در کشور ما این شبکه گاه به مصیبتی جدی تبدیل میشود.
دانشگاه آزاد برای ثبتنام اینترنتی و اخذ شهریه فقط کارتهای بانک ملت را میپذیرد و دانشجویان مجبورند ابتدا در این بانک حساب داشته باشند سپس ثبتنام کنند.
دانشجویان جدیدالورود برخی دانشگاهها آنقدر با فضای ثبتنام اینترنتی دانشگاهها بیگانهاند که ساعتها برای ثبتنام زمان صرف میکنند، اما به دلیل نبود توضیحات کافی و شفاف، از ثبتنام قطعی خود مطمئن نیستند.
محدودیت زمانی برای ثبتنامها بسیاری از دانشآموزان و دانشجویان را با فشار روانی روبهرو میکند بخصوص آنها که از خدمات کافینتها استفاده میکنند که در برخی موارد زمان کممیآورند و مجبورند پول بیشتری بپردازند. نبود اطلاعات کافی برای راهنمایی کاربران ثبتنام، ضریب نفوذ ناچیز اینترنت پرسرعت در منازل، محدودیت زمانی و نبوددانش کافی برای استفاده از خدمات اینترنت، نداشتن فرصت اصلاح اطلاعات در صورت بروز خطا و... از جمله شرایطی است که ثبتنام اینترنتی را به جای آسانسازی با دشواریهای جدیدی روبهرو میکند. مراکز دولتی یا خصوصی که استفاده از اینترنت را زمینهای برای سهولت کاری قرار دادهاند نیازمند طراحی پایگاههای اینترنتی با راهنماییهای کامل به کاربران هستند، اما در بسیاری موارد سایتها جوابگوی حجم انبوه و همزمان کاربران نیستند و چنین امری، از ثبتنام اینترنتی دشواری جدیدی میسازد.
آوید طالبیان / جامجم
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....