این مقبره دارای 4 در ورودی است که بر بالای آنها با استفاده از آجر، نقشهایی ایجاد شده است و سقفی گنبدی شکل دارد. این پارک امروزه محل تفرج بسیاری از گردشگران و اهالی ملایر است، اما اگر شما هم این روزها به این محل سری زدید، بدانید در روزگار کهن، ورود بیاجازه به آنجا اگر به بهای جان انسان تمام نمیشد، دست کم چند ضربه چوب فلک به دنبال داشت!
سیفالدوله در عوض این باغ، برای استفاده عامه مردم، بوستانی را در شمال شرقی ملایر و در دامنه کوه درست کرد. مساحت این باغ که بوستان سیفیه نام گرفت و در سال 1304 به بهرهبرداری رسید، حدود 10 هکتار و دارای درختان چنار کهنسال برای ایجاد سایه، حوضچهها، آبنما و جنگل مصنوعی روی تپههاست. این پارک توسط مهندسان ایتالیایی طراحی و ساخته شده است.
اگر به ملایر سفر کردید، حتما سری هم به این باغ زیبا بزنید. بوستان سیفیه دارای 2 استخر، یک مسجد و یک ساختمان است که محل سکونت سیفالدوله بوده. آب مورد نیاز آن از طریق احداث قناتی در نزدیکی آنجا به دست مقنیان یزدی از کوههای اطراف به محوطه پارک انتقال یافت. مجموعه پارک و مقبره سیفالدوله تحت عنوان باغ ایرانی در فهرست آثار تاریخی و ملی ایران به ثبت رسیده است.