مجروح جنگی‌بودن ارزشمندتر است

اوکه تاکنون طی 3 دوره از سوی فدراسیون جهانی تکواندو عنوان برترین مربی تکواندوی جهان را به‌دست آورده، 4 سال سابقه سرمربیگری تیم ملی تایوان را نیز در کارنامه خود دارد ضمن این‌که طی چند سال اخیر که سرمربیگری تیم ملی تکواندو کشورمان را بر عهده گرفته یک مقام قهرمانی جهان، یک نایب قهرمانی جهان، یک قهرمانی جام جهانی، 2 قهرمانی آسیا، یک قهرمانی بازی‌های آسیایی و یک قهرمانی دانشجویان جهان را برای ایران عزیزمان به ارمغان آورده است.

با اشاره به این‌که دوران نوجوانی و جوانی‌اش مصادف با سال‌های دفاع مقدس بود می‌گوید: آن سال‌ها اوج دوران ورزشی من بود و خاطرم هست که قرار بود سال 1985 به عنوان نماینده ایران به مسابقات قهرمانی جهان اعزام شوم اما نه تنها من که تمام جوانان و نوجوانان ایران زمین در آن روزها جنگ و دفاع از تمامیت ارضی کشورشان را اولویت نخست زندگی خود می‌دانستند و شاید همین موضوع موجب شد تا در روزهایی که فرصتی تا برگزاری مسابقات جهانی باقی نمانده بود برای چندمین‌بار به عنوان نیروی داوطلب بسیج راهی جبهه شوم تا در مرحله سوم عملیات فتح المبین نیز حضور داشته باشم.

برای خودم خیلی جالب بود که درروز افتتاحیه مسابقات جهانی تکواندو، من روی تخت بیمارستان و در کنار سایر مجروحان جنگی بستری بودم و فقط خدا می‌داند که تا امروز هیچ‌گاه حتی یک لحظه بابت این موضوع پشیمان نبوده و نیستم.

به عقیده من اگر با اعزام به آن مسابقات برای کشورم مدال طلا هم کسب می‌کردم اما در آن ایام رزمنده بودنم و حضورم در جبهه‌ها و حتی روی تخت بیمارستان به عنوان یک مجروح جنگی ارزشی بسیار بالاتر از کسب هزاران مدال را داشت...