امامزاده‌ حلیمه ‌خاتون ‌در ‌میان ‌شیرهای ‌سنگی

شاید بدون اغراق بتوان ایران را سرزمین شگفتی‌ها و زیبایی‌های بسیار دانست. گاه در این میان می‌توان چنان تلفیق مستحکمی ‌از طبیعت، تاریخ، فرهنگ و مذهب را در یک منطقه دید که مانند آن را در کمتر گوشه‌ای از جهان سراغ داریم.
کد خبر: ۴۲۴۴۵۳

یکی از دیدنی‌هایی که با توصیف فوق همخوانی دارد، امامزاده حلیمه خاتون است. این امامزاده در میدان اصلی روستای سرپیر بعد از روستای رشتک واقع در شهر اردلی در استان چهارمحال و بختیاری قرار دارد.

مسیر رسیدن به این روستا بخصوص در فصل تابستان و بهار بسیار زیباست و خود به تنهایی می‌تواند دلیل خوبی باشد برای به جان خریدن رنج سفر.

هنگامی ‌که به روستا وارد شدیم، اهالی به استقبال آمدند و به رسم میهمان‌نوازی ایرانی هر یک ما را به استکانی چای دعوت کردند.

شاخص‌ترین بنای روستا، امامزاده آن است که در میدان اصلی روستا قرار دارد.

دورتادور بنای امامزاده، شیرهای سنگی زیبایی ساخته شده بود که اهالی نسبت به آنها تعصب فراوانی داشتند و گویا مدتی پیش، یکی از آنها به سرقت رفته و افسوس آن برای این مردم ساده دل مانده بود و گلایه از آنها که این میراث گرانبها را به حال خود رها کرده‌اند.

بنای امامزاده شامل بقعه‌ای به شکل دایره‌ای و یک فضای جانبی در ضلع جنوب‌شرقی آن است. ساقه گنبد با کاشی‌هایی به رنگ‌های فیروزه‌ای، لاجوردی و سفید تزئین شده است.

بقعه توسط 6 پله وارد فضای زیرزمینی می‌شود که سکوی قبر در آن واقع شده است. هنگامی‌که قصد داشتیم وارد سرداب زیرزمینی این محل شویم، چند‌نفر از اهالی روستا که همراه ما وارد امامزاده شده بودند، با نگرانی هشدار دادند که به گفته پدرانشان، هیچ مردی حق ورود به این سردابه را ندارد و تاکید کردند که هر مرد نامحرمی‌که وارد شود، کور خواهد شد، شاید به این دلیل که این مکان محل دفن یکی از امامزادگان مونث است.

این سردابه که قدیمی‌ترین بخش امامزاده است، سقفی کوتاه و دود گرفته دارد که مقبره امامزاده به شکل گهواره‌ای با پارچه‌های سبزرنگی پوشانده شده است.

در کنار این قبر، حفره‌ای وجود دارد که اهالی برای گرفتن حاجت خود در آن خاک می‌ریزند. طبق باورهای محلی هزاران سال است که دراین محل یک مار سبزرنگ زندگی می‌کند.

بر اساس شواهد و قرائن موجود و همچنین گزارش‌های سازمان میراث فرهنگی کشور، می‌توان قدمت بنای اولیه این امامزاده را قرون 6 و 7 هجری دانست.

در حال حاضر ضریح قدیمی‌ امامزاده نیز در مسجد امام‌حسین(ع) روستا نگهداری می‌شود.

هنگامی‌که از اهالی مهربان و صمیمی‌ روستا خداحافظی کردم و سوار ماشین شدم، آنها هنوز نگران کور شدن من بودند و توصیه می‌کردند در جاده مراقب باشم.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها