علامت‌های سوال دادگاه مبارک

به گزارش ایسنا، عبدالباری عطوان ، مدیر مسئول روزنامه فرامنطقه‌ای القدس العربی در تحلیلی تحت عنوان "علامت‌های سوال دادگاه مبارک" نوشت: «هرکس جلسه‌ دوم دادگاه حسنی مبارک رئیس جمهوری سابق مصر را از طریق تلویزیون دنبال کرده باشد متوجه شده است که علا و جمال مبارک دو تن از فرزندان وی در قفس اتهام طوری رفتار می‌کردند که گویی همچنان در قدرت هستند.

این دو تن احساس می‌کنند که به سرقت اموال عمومی و سوء‌استفاده از قدرت پدرشان متهم نیستند.

آنها که همواره در زندگی خود لباس‌های مجلل و شیک بر تن داشتند این بار در لباس‌های مخصوص زندانیان ظاهر شده و تلاش می‌کردند مانع تصویربرداری شبکه‌های خبری از پدرشان شوند.

جمال و علا مبارک در طول جلسه دادگاه سعی می‌کردند در برابر حسنی مبارک که بر روی تخت دراز کشیده بود بایستند و مانع دید خبرنگاران شوند.

هنوز مشخص نشده است که چرا جمال و علا مبارک بر روی صندلی‌های مخصوص خود نمی‌نشینند و همواره در مسیر تصویربرداری دوربین‌ها می‌ایستند.

همگان در برابر قانون یکسان هستند خواه قدرتمند و خواه ضعیف. اما بیم آن می‌رود که نیروهای امنیتی در برخی زمینه‌ها کوتاهی کنند چرا که اخیرا شاهد حمله به اصحاب رسانه در اطراف دادگاه از سوی هواداران نظام سابق بوده‌ایم.

چطور می‌شود که با حضور پنج هزار نیروی پلیس و نیروی امنیتی که برای حفظ امنیت دادگاه حسنی مبارک در آنجا مستقر شده‌اند اصحاب رسانه و خانواده قربانیان و شهدای انقلاب مصر مورد ضرب و شتم قرار بگیرند؟

نیروهای امنیتی بدون اینک کوچک‌ترین حرکتی بکنند تنها نظاره گر این ضرب و شتم‌ها هستند.

دوره‌ تحقیر ملت و به غارت بردن اموال آنها در نهایت به پایان می‌رسد همانطور که دوره‌ قدرت تمام شدنی است. در جلسه دوم دادگاه مبارک شاهد پایان این دوره بودیم. دیدیم که مبارک یکی از اصلی‌ترین عوامل فساد در کشور، در دادگاه و در قفس اتهام حضور داشت.

آیا بهتر نبود او و دیکتاتورهای عرب اصلاحات دموکراتیک را از 10 و یا 20 سال قبل آغاز می‌کردند؟ آیا بهتر نبود آنها قدرت را به صورت مسالمت آمیز به دیگران منتقل کرده و نهادهای واقعی را برای ایجاد آزادی و تحقق قانون به وجود می‌آوردند؟ هیچ گاه دیکتاتورها و طاغوت‌گران از تاریخ درس نمی‌گیرند تا اینکه نوبت به خود آنها برسد.

حمایت 1700 وکیل از حسنی مبارک و دفاع از جنایت‌های وی در حق مردم مصر و همچنین جامعه عرب و جهان اسلام طی 30 سال دوره حکومت ظالمانه‌اش بسیار عجیب است.

آیا این وکلا جزئی از مردم مصر که 40 میلیون تن از آنان زیر خط فقر زندگی می کنند و درآمد روزانه شان کمتر از دو دلار است، نیستند؟

البته ما خواهان برگزاری دادگاهی عادلانه و شفاف با حضور وکلایی برای دفاع از او هستیم. اما این حق به هیچ کدام از قربانیان دادگاه‌های نظامی دوره وی داده نشد. دادگاه‌هایی که حکم‌های بسیار ظالمانه در حق این افراد صادر کرد؛ چرا که جرم آنها مخالفت با نظام سابق و سیاست‌های مبارک بود.

آنچه که بیشتر تعجب ما را بر می‌انگیزد توجه و حمایت اسرائیلی‌ها از حسنی مبارک است. آنها به شدت با دادگاهی وی بدین صورت مخالفند.

اسرائیلی‌ها فراموش کردند که کشور آلمان با اعمال فشار خود آنها دیمیانیوک 90 ساله را که در جنایت‌های نازی‌ها دست داشته است، محاکمه کرد.

وی در آن زمان بر روی صندلی چرخ‌دار در دادگاه حاضر شد؛ چرا اسرائیلی‌ها این مساله را فراموش کرده‌اند؟ البته طبیعی است که اسرائیلی‌ها با رئیس جمهوری سابق مصر همدردی کنند چرا که وی طی 30 سال حکومتش به آنها خدمت کرده است و در برابر جنایت‌های صورت گرفته در غزه و لبنان سکوت اختیار کرد. مبارک حتی با اعمال فشار زیاد بر فلسطینی‌ها از آنها می‌خواست تا صلح با اسرائیل را بپذیرند .مبارک در برابر شهرک‌سازی‌ها، تخریب مسجد الاقصی، یهودی سازی قدس و مهمتر و خطرناک‌تر از همه فروش گاز مصر به اسرائیل با قیمتی بسیار پایین سکوت کرد. این معامله بزرگترین فساد در تاریخ منطقه به شمار می‌آید. اشک‌های ریخته‌ شده توسط مسئولان اسرائیلی در حمایت از مبارک بیانگر مشروعیت و پاکی تمام خون‌هایی است که مردم مصر طی انقلابشان علیه نظام مبارک تقدیم کرده اند.

اسرائیل با مبارک تنها از دیدگاه انسانی همدردی نمی کند بلکه به دلیل ترس از وجود کشورمصر بدون مبارک و دیکتاتورهایی مانند او که همواره در برابر تهدیدهای اسرائیلی‌ها تسلیم هستند این هم دردی صورت می گیرد.

چه کسی کودکان را در نوار غزه به وسیله فسفر سفید کشت و پیکرهای پاکی را در جنوب لبنان به وسیله بمب‌های خوشه‌ای تکه تکه کرد؟ این مردم شایسته همدردی و توجه هستند نه مبارک که جنایتهای مختلفی را مرتکب شده است. البته انقلاب مصر با برگزاری دادگاه عادلانه برای وی الگو و نمونه‌ بزرگی را در این زمینه ارائه داد. الگویی که در هیچ کدام از کشورهای عربی نظیر آن یافت نمی‌شود و این دستاورد بسیار بزرگی به شمار می‌آید.»