حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
حتما میخواهید بدانید از چه مسیرهایی میتوان به دیار سروهای بلندبالا رفت؟ برای رسیدن به این مکان زیبا 3 مسیر وجود دارد که هرسه هم جاده آسفالته دارد؛ از شهرهای کرمان، کوهبنان و راور میتوان خود را به طرز رساند. جالب است بدانید این روستا با وجود آن که در استان کرمان واقع شده است، اما در بهار و تابستان آب و هوایش ملایم و معتدل است و البته زمستانهایی سرد و بسیار خشک دارد.
یکی از جاذبههای این روستا خانههای آن است. بیشتر خانهها سقفهای گنبدی شکل با در و پنجرههای کوچک دارند. هر چند که در بناهای جدید از مصالحی مانند سیمان، آجر و... استفاده شده است، اما باران که بر خانههای ساخته شده از خشت و گل و چوب میخورد، عطر خوشایند و بس مطبوعی در هوا پراکنده میشود.
این روستا هیچ چیزی از زیبایی کم ندارد، از چشماندازهای طبیعی مانند کوه، باغ، بوستان و رودخانه گرفته تا بناها و ساختههای قدیمی نسلهای پیشین؛ چیزهایی که همه را باید به دقت رفت و دید. شما دوست دارید از کجا شروع کنید؟
در 3 ضلع روستا 3 کوه قرار گرفته است، به نامهای: «کوه سفید»، «کوه برج» و «کوه آببند». بدون شک اهالی کوه و طبیعتگردان نمیتوانند از خیر رفتن به آنها بگذرند، پیادهروی بر سینه ستبر کوه در صبحدم مردادماه صفایی دارد که تنها کوهنوردان از آن خبر دارند.
سروهای هزاران ساله
هنگامیکه نام روستای طرز به میان میآید، بلادرنگ ذهن انسان بر فراز درختان تنومند و بلندقامت سروستان روستا پر میکشد. درختان این دهکده که امروز شهرت جهانی دارند نماد اصلی روستا به شمار میآیند. در هر گوشه و کنار این روستا سروهایی سر به فلک کشیدهاند، اما چند اصله از آنها داستان متفاوتتری دارند. عمر این سروها به 1500 تا 3000 سال پیش باز میگردد، تعجب کردید، نه؟! گرچه برخی از کارشناسان عمر این روستا را چیزی حدود 600 تا 700 سال ذکر میکنند، هر چند برخی با توجه به این سروها این روستا را همعصر ساسانیان میدانند.
به تالار خوش آمدید!
این روستا تالاری متفاوتتر از آن نوعهایی که ما تاکنون دیده و شنیده بودیم، دارد. هویت این تالار به درختان سرو آن است در حقیقت تالار، نام یک باغ است که در این روستا قرار دارد. در تالار مزبور 14 سرو بزرگ و با ابهت در 2 طرف جوی زلالی قرار گرفته است که شاهد و نمونهای کوچک از یک بهشت برین روی سرزمین ماست، آن هم در این منطقه کویری.
هر کدام از این سروها 1500 سال قدمت دارند، هر چه به این طول عمر فکر میکنیم بیشتر متحیر میشویم! البته آنگاه به حیرت هر مسافری افزوده خواهد شد که نگاهش به درخت سرو دیگری خیره شود که 3000سال قدمت دارد. یک سرو بسیار بزرگ، تنومند و خوش آب و رنگ که تا کنون گردشگران کنجکاو بسیاری از آن بازدید کرده و رفتهاند، اما این سرو همچنان استوار ریشه در خاک دارد. 37 متر طول قامت این درخت است. البته آنگونه که نقل شده ظاهرا درختهای سرو 3000 ساله 2 اصله بودهاند که چند دهه پیش یکی از آنها خشک و قطع شده است.
شهرت و قدمت این سروها، پای بسیاری از گردشگران در گوشه و کنار جهان را به این روستای کویری باز کرده است. کارشناسان درباره راز عمر این سروها نظرات متعددی ارائه کردهاند، ولی بیشتر آنها علت اصلی آن را بانحوه کشت آنها مرتبط میدانند.
یک روستا با چندین جاذبه
سروها چنان هر مسافری را محو تماشای خود میکند که دیگر جاذبهها به حاشیه رانده میشود، اما زیبایی این روستا تنها به سروهای زیبایش ختم نمیشود؛ آسیاب آبی سرچشمه، 14 سرو مسجد طرز و مجموعه وکیلی از دیگر مناطق دیدنی این روستاست. به طور مثال مجموعه وکیلی که درختان میوه آن را در بر گرفته است بینهایت زیبا و دلرباست. این مجموعه در هر فصلی از سال رنگ و بوی خاصی دارد و معروف است که پاییزش واقعا دیدنی است. در این مجموعه یک برج تاریخی قرار دارد که نمونه و شبیه این برج را میتوان در مناطق دیگر ایران یافت. برجی از جنس آجر که دری بسیار زیبا دارد.
راستی اگر خواستید سوغات یا یادگاری از این روستا با خود به همراه ببرید، قالیهای دستبافتش بینظیر است، البته میتوان از خشکبارهای خوشمزه و میوههای تازه نیز خرید و تناول کرد.
داستان سرو خشک شده
اهالی روستای طرز در باره یکی از سروهای 3000 ساله که حالا خشک شده و اثری از آن باقی نمانده است، داستانی نقل میکنند که خواندنش خالی از لطف نیست.
اهالی میگویند چیزی حدود 200 سال پیش شخصی به نام لطفعلیخان که در آن دوران دارای منصب دولتی بوده است، به این روستا میآید. او پس از دیدن این سروهای بلند دستور میدهد سر یکی از آنها را قطع کرده و بر بالای آن سرو تنومند بساط خواب و آسایشی برایش فراهم کنند. در حقیقت لطفعلیخان طرزی این سرو بلند را برای آسایش و رفاه و تسلطش بر ده انتخاب میکند.
بر اساس این داستان که سینه به سینه نقل شده، لطفعلیخان به وسیله یک طناب از درخت بالا میرفته و پایین میآمده است که این کار وی باعث شده تا این سرو 3000 ساله خشک شود.
سامان عابری
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....