ماندن در باتلاق رویای دیگران

فاطمه معتمدآریا و صابر ابر هر دو در این اثر درخشیده‌اند. تردید و شک در هر تصمیم و گفته‌ای از معتمدآریا در فیلم بخوبی اجرا شده و باورپذیر است. مادری با مهربانی‌های رنج‌آور! تناقضی تکان‌دهنده، مهر و محبت‌هایی که نه تنها به فرزندانش کمک نمی‌کند بلکه آنها را در منجلاب نرسیدن به رویاهایشان فرو می‌برد. مادری که از عشق وافرش به فرزندانش دچار توهم است و تمام سختی‌ها و کاستی‌ها را می‌خواهد درست و خوب و طبیعی جلوه دهد. شخصیتی که شاید باور پذیر بودنش و جان دادن به آن روی پرده کار هر بازیگری نباشد. «اینجا بدون من»،پس از «پابرهنه تا بهشت »و «پرسه‌در مه» کار سوم بهرام توکلی است. او با 2 ساخته قبلی‌اش توجه منتقدان و پیگیران جدی سینما را به خود جلب کرده و حالا با این اثر می‌توان به جهان ذهنی و داستانی خالق فیلم پی برد. ویژگی مهم سینمای توکلی که نویسنده خبرگزاری مهر بخوبی به آن اشاره کرده است سینمای بی‌ادعای اوست؛ سینمایی که بدون چشمداشت به جوایز جشنواره‌های داخلی و خارجی، گیشه پررونق سینما‌ها یا حمایت‌های دولتی، راه خودش را پیدا کرده و به خوبی پیش می‌رود. رفتن به دنبال رویاهای شخصی، تصمیمی جسورانه است. تصمیمی که شاید خسران داشته باشد و زیان. غم داشته باشد و اندوه و تلخی؛ اما شاید به جسورانه بودنش بیارزد. ماندن در باتلاق رویاهای دیگران فداکاری نیست.

میثم اسماعیلی‌‌ /‌‌ گروه فرهنگ و هنر