ماجرای ژائو و داروی تقلبی

ماجرای ژائو و داروی تقلبی تنها یکی از هزاران هزار موردی است که روزانه در گوشه گوشه دنیا در رابطه با دنیای آگهی‌ها و تبلیغات به وقوع می‌پیوندد. شما هم حتما روزانه با این دست آگهی‌ها روبه‌رو شده‌اید که می گوید با خرید یک کالای ما به طور کلی مشکلات شما برطرف می‌شود.

شما هم ذوق‌زده آن را می‌خرید، اما ساعاتی نمی‌گذرد که می‌فهمید، مشکل شما که برطرف نشده هیچ، مساله ای دیگر هم بر مشکلات قبلی تان افزوده شده است؛ هم پولتان رفته و هم از خودتان عصبانی هستید که چرا ساده‌لوحانه به این آگهی اعتماد کرده‌اید.

کارشناسان معتقدند دنیای تبلیغات مانند سکه دورویی است که یکسویش اعتماد و سوی دیگرش کلاهبرداری است. هنوز ماجرای جنجالی پیش‌فروش آپارتمان‌های خیالی که چند سال پیش در بسیاری از رسانه‌های کشورمان به چاپ رسید به انتها نرسیده که خبرهای دیگری از راه می‌رسد.

چند دختر ایرانی در مالزی به جرم حمل شیشه دستگیر می‌شوند. آنها که از طریق آگهی یک تور گردشگری به این سفر رفته‌اند، ساک‌هایی را حمل می‌کرده اند که مسوولان این به اصطلاح آژانس مسافرتی درون آنها چندین کیلو شیشه را مخفی کرده بوده اند. هر چند قوانین چاپ آگهی‌های تبلیغاتی برای رسانه‌های امروز ایران بسیار سختگیرانه است، اما به هر حال نباید از هوش مجرمانه بزهکاران نیز غافل شد.

قوانین سختگیرانه است، حال می‌خواهد رسانه مکتوب باشد یا غیر مکتوب. اما دقت کنید با توجه به رشد روزافزون رسانه‌ها، آن هم در حوزه دیجیتال، هر روز چند سایت اینترنتی و چندین شبکه تلویزیونی ماهواره‌ای سیل آگهی‌های جذاب و پرزرق و برق را روانه ذهن مخاطب می‌کنند تا آنان را سرانجام در تله بیندازند.

هرچند ماجراهای عجیب و شوک ‌آور ناشی از آگهی‌های تقلبی بیشتر ناشی از عملکرد شبکه‌های ماهواره‌ای یا رسانه‌های فضای مجازی است، اما باید دانست که اصولا آگهی، خبر یا مطلب یک روزنامه یا رسانه دیداری نیست.

در واقع اگرچه رسانه‌های رسمی کشور، در پذیرش آگهی‌های خود، حساسیت‌های لازم را به خرج می‌دهند و از درج موارد مشکوک تا حد زیادی پرهیز می‌کنند، اما باید دانست این مخاطب است که باید در انتها با دقت و چشم و گوش باز و براساس نیاز خود دست به انتخاب بزند.