آقای کفاشیان! حالا نوبت شماست

آقای کفاشیان، چرا همه ما مقصریم؟

کسی تا قبل از ناکامی تیم جوانان به خود اجازه نداده بود در توانایی‌های علی دوستی مهر، شک کند. در مورد صلاحیت غلامحسین پیروانی و افشین قطبی هم آنقدر اتفاق نظر وجود داشت که امید به موفقیت تیم‌های ملی امید و بزرگسالان در دل‌ها زنده بماند. خدا را شکر سازمان تربیت بدنی و کمیته ملی المپیک هم برای تدارک تمام رده‌های سنی تیم‌های ملی سنگ تمام گذاشتند، اما چرا مهری که روی پیشانی همه این تیم‌ها خورد ناکامی بود و بس؟

این سوال را شما باید پاسخ دهید، آقای کفاشیان هرچند تجربه نشان داده این شهامت را ندارید که خود را مقصر اصلی ناکامی‌های فوتبال ایران در این چند سال معرفی کنید. تیم امید با شکست دور از انتظار خود احساس میلیون‌ها ایرانی را جریحه‌دار کرد آن وقت شما می‌گویید؛ فدراسیون در حد توانش همه کار کرد تا تیم امید نتیجه بگیرد، که نگرفت؟ طبیعی است حد توان فدراسیونی که شما مدیرش باشید در همین سطحی است که تیم امید با بهترین ستاره‌های فوتبال ایران، جایی در بین 12 تیم برتر آسیا هم نداشته باشد. انتخاب سرمربی را آنقدر کش دادید تا به قول خودتان با کارلوس کرش به توافق برسید و تیم امید را بدهید دست او و همکارانش. غافل از این‌که این سرمربی پرتغالی آنقدر نادان نیست که مسوولیت چنین تیمی را به عهده بگیرد. بعد هم تیم را سپردید دست کسی که از اول اصرار داشتید دستیار کرش شود، اما چون کرش نپذیرفت، قسمتش شد نشستن روی نیمکت سرمربیگری تیم امید!

از همه این بی‌تدبیری‌ها بدتر اتفاقی بود که شخص شما و فدراسیون شما مقصر اول و آخر آن است. وقتی 4 ماه پیش به فدراسیون اعلام می‌کنند که کمال کامیابی‌نیا دو اخطاره است و کسی این موضوع را به کادر فنی نمی‌گوید، چطور می‌خواهید پاسخگو باشید؟ همین اهمال کاری باعث شد برتری یک بر صفر تیم امید در بازی رفت با شکست 3 بر صفر عوض شود و این یعنی فاجعه؛ آن وقت شما می‌گویید در این ناکامی همه ما مقصریم؟!

آقای کفاشیان! حالا که دیگر تیمی برای باختن در این فوتبال نمانده نوبت حذف شماست. این را 10 یا 15 هزار نفری که در توفان و باران شدید تهران برای حمایت از تیم امید به ورزشگاه آزادی آمده بودند، با شعارهای خود فریاد زدند، اما فراموش نکنید تعداد کسانی که نمی‌خواهند نابودی فوتبال ملی ایران را به واسطه بی‌تدبیری‌های شما ببینند، خیلی بیشتر از آن جمعیت عصبانی است.