این روزها که دنیا دیجیتالی شده است، بسیاری از مسافران یک لپتاپ یا وسیله الکترونیکی قابل حملی همراه دارند که در طول سفر میتوانند از آن بهره بگیرند و خاطراتشان را در آن ضبط و ثبت کنند، البته فراموش نکنیم همراه داشتن وسایلی مانند لپتاپ بویژه در سفرهای فشرده میتواند دست و پاگیر هم باشد و بهتر است یاد بگیریم سبک سفر کنیم.
نوشتن سفرنامه از جهات بسیاری حائز اهمیت است، بسیاری از ادبا مانند ناصرخسرو افتخارشان همین نوشتن سفرنامه بوده است. در حقیقت سفرنامه کمک میکند ما دریچهای خاص خودمان به سوی دنیای بیرون بگشاییم؛ انسانها، طبیعت و فرهنگهای متنوع و متفاوت را از دیدگاه خودمان ببینیم و آنها را ضبط و ثبت کنیم.
همچنین نوشتن خاطرات سفر به نوعی انتقال این نوع از تجربیات به آیندگان محسوب میشود. این مهم نیست که ما ادیب باشیم یا نویسنده حرفهای، این مهم است که بتوانیم با نگاه خودمان بنویسیم و حتی اگر فرصت انتشار جمعی آن را برای همگان نداشتیم یا نسبت به این کار علاقهای نداریم، فرصتی برای خودمان فراهم بیاوریم که بتوانیم اطلاعاتمان و برتر از آن دانشمان را که در طول این سفرها به دست آوردهایم به اطرافیان و دوستان منتقل کنیم.
امروز دنیای دیجیتال نیز به کمک ما آمده است. دیگر نیازی نیست که دفترهای زیادی را به سفرنامهنویسی اختصاص بدهیم. کافی است تنها با استفاده از نرمافزارهای واژهپرداز، داشتههای ذهنیمان را برای همیشه به حافظه کامپیوتر بسپاریم و پس از آن اگر علاقهمند بودیم، اقدام به بازتوزیع آن کنیم.
شاید در روزهای کهنسالی همین دفتر خاطرات دیجیتالی یا غیردیجیتالی، دوستی و همسخنی باشد برای اینکه ما را به گذشتههای دورمان پیوند دهد و همچنین میتواند به کمک نسل بعد از ما نیز بیاید و آنها هم از نکات مهم زندگی نسل پیش از خود اطلاع یابند. سرعت گذر زمان در عصر اطلاعات و ارتباطات بسیار افزایش پیدا کرده و خوب است که با قدرت ذهن و قلم این گذر زمان را به تسخیر واژهها دربیاوریم و به آیندگان منتقل کنیم.