شنا در امنیت
همین که هوا گرم و چند روز تعطیلی شروع میشود، همه یاد مسافرتهایی میافتند که به کنار ساحل و رودخانه ختم میشود، اما اینگونه مسافرتها همیشه پایان خوشی ندارد.
همین تابستان گذشته براساس آمار سازمان پزشکی قانونی 1134 نفر بر اثر غرقشدگی جان خود را از دست دادند و قسمت بد ماجرا این است که این آمار نسبت به سال 88 در مدت مشابه، حدود 12 درصد افزایش داشته است.
بیشترین آمار غرق شدگان را افراد غیر بومی، مسافران و جوانان تشکیل میدهند و بیشترین علت غرقشدگی، شنا در خارج از مناطق طرح دریا و بدون در نظر گرفتن عمق و وسعت آن، آشنا نبودن با شنا و آگاهی نداشتن از تفاوت شنا در دریا و استخر عنوان میشود.
همین اطلاعات نشان میدهد که موضوع از چه قرار است، خانوادهها به دریا یا کنار رودخانه میروند، تصمیم میگیرند دور از مناطق حفاظت شده باشند و جای دنجی انتخاب کنند، حاضر نیستند مبلغ چند هزار تومان برای استفاده از این مکانها بدهند، یکی دو نفرشان که اغلب جوان هستند و شنا را در حد ابتدایی و در استخر یاد گرفتهاند، وارد آب میشوند و همه اینها مقدمهای میشود برای غرق شدن.
این در حالی است که با هزینهای اندک میتوانند در سواحل حفاظت شده و در حضور غریق نجات به شکل مطمئنتری از شنا کردن لذت ببرند.
گذشته از اینکه بحث امنیت شناگران در مناطق حفاظت شده مطرح میشود، آلودگی آبها نیز علت دیگری برای شنا در این مناطق است.مدیرکل محیط زیست استان گیلان در همین خصوص هشدار داده است که مردم از شنا کردن در محلهای غیر از شناگاهها خودداری کنند.
به گفته او، محلهایی به عنوان شناگاه انتخاب میشوند که آلودگی نداشته باشند؛ طی سالهای گذشته نیز شناگاهها طوری انتخاب میشدند که از محل ورودی رودخانهها به دریا فاصله داشته باشند.
ظاهرا آلودگیها از طریق رودخانهها وارد دریا میشوند که در نظر گرفتن فاصله محلهای انتخاب شده برای شناگاهها از مصب رودخانهها، بسیار مهم است.
پسابهای صنعتی خطرناک و سموم کشاورزی، مواد مضری را وارد دریا میکنند که میتواند برای سلامت شناگران، مضر باشد، براین اساس شنا در مناطق حفاظت شده هم امنیت روانی دارد و هم سلامت مسافران و شناگران را به دنبال خواهد داشت.
مستوره برادران نصیری
گروه جامعه
گفت و گو
