روستای دیجیتال به عمر ما کفاف می‌دهد؟

در سال‌های اخیر با فراهم شدن امکانات ارتباطی و زیرساختی مبتنی بر فناوری‌های ارتباطی و اطلاعاتی، شهروندان زیادی مایل به بازگشت به روستا و آبادی خود هستند، به شرط آن‌که بتوانند کار خود را دورادور از همانجا انجام دهند و این رشته ارتباطی قطع نشود.

این موضوع در جامعه جهانی آنقدر جدی است که سازمان ملل شعار امسال ITU (اتحادیه جهانی مخابرات) را زندگی بهتر در جوامع روستایی با ICT قرار داده است تا همه با هم به یاد ارتباطات روستایی باشند و این ریشه‌های حیاتی در نبود ارتباطات خشک نشود.

حال در کشور ما نیز همپای جامعه جهانی قرار است با تقویت کمی و کیفی برقراری ارتباطات روستایی، روستاها به شهرها متصل شوند و با استفاده از این مزایا و آگاهی از قابلیت‌های روستا در برابر چالش‌های زندگی شهری، تمایل به شهری شدن کاهش یابد.

امادر نهایت این سوال مطرح است که شعار روستای دیجیتال و استفاده از ارتباطات برای احیای عدالت اجتماعی در روستاها تا چه میزان محقق شده است و برنامه‌های آینده برای تحقق آن کدام است؟ چه زمانی قرار است این شعار از مرحله کاغذ بازی فراتر رفته و حالت عملی به خود بگیرد؟ کدام جاذبه این ارتباطات و مزایای آن برای جامعه روستایی ملموس شده است وچه زمانی می‌توان شاهد ظهور روستای دیجیتال عدالت محور و توسعه محور در کشور بود؟ آیاعمر ما کفاف خواهد داد؟...

سعید نوری‌آزاد / جام‌جم